Troon, kroon en koningschap

Laten we vanwege de troonswisseling die aanstaande is in Nederland eens kijken waarom het koningschap vaak zo emotioneel beladen is. Het betreft slechts een inleidende schets van een veelomvattend onderwerp.

Tirannie en Wangedrag

“Dieven zullen koningen worden, koningen zullen dieven worden.”

Uit de Linga Purana (ca. 1000 v.Chr.)

Toen de Romeinen hun gehate laatste koning, Tarquinius Superbus, in 509 v.Chr. verjoegen wegens tirannie en wangedrag, zworen zij dat er voortaan geen koning de troon meer zou bestijgen. De Romeinse burgers wilden niet langer dat het bestuur in handen van één man zou komen te liggen, en zochten een nieuw regeringssysteem. Dit werd de ‘res publica’ (de republiek) waar het bestuur in handen kwam van de senaat. Daarin hadden de adelstand (senatoren) en de ridders (equites) het voor het zeggen. Zo wisten de noordelijke Lage Landen ruim tweeduizend jaar later het juk van hun koning, gezeteld in het verre Madrid, af te werpen, om naar goed Romeins voorbeeld een succesvolle republiek te worden, de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden.

Sprookjes

Maar toch heeft het koningschap van oorsprong een positieve klank. “Er was eens een rechtvaardige Koning …” of  “Er was eens een mooie Koningin …” is een geliefd begin van menig sprookje. We zijn natuurlijk allemaal gek op sprookjes, en de koning en de koningin zijn daarin het hoogst haalbare voor ons, gewone stervelingen. In onze dromen dan wel te verstaan. Zo droomt menig meisje van een sprookjeshuwelijk waarin zij trouwt met haar prins, met dezelfde glitter en glamour die we gewend zijn van een koningshuwelijk.

Waardigheid

Toch blijkt de realiteit een stuk minder ‘sprookjesachtig’ te zijn. De hedendaagse Koning en Koningin zijn slechts een vage echo uit een ver mythologisch verleden. Want waarom is een Koning bekleed met waardigheid, regeert hij met rechtvaardige hand, schrijd hij voort, zit hij statig? Dat is tenminste wat we van hem of haar verwachten. Waarom leggen we dat een ‘gewoon’ mens op? Terwijl we weten dat koningshuizen door de eeuwen heen belast zijn geraakt met overspel, degeneratie, wangedrag, tirannie en moord. Dat was voor de Romeinen al de reden hun koning in de ban te doen.

wolken      

Afb. lichtsfeer / strijd der engelen

Godenval

Dat komt omdat de mythologische oorsprong van het koningschap stamt uit het oerbewustzijn van de mens. Onze ware afkomst zou niet in het dierenrijk liggen, maar in het rijk van de goden. We moeten de mensontwikkeling dan als een ‘val’ zien, een soort van ‘godenval’, bekend als een Götterdämmerung in de Noordse sagen, en in het christendom weergegeven als de engelenstrijd en de daardoor ontstane ‘erfzonde’ (één van de gevallen engelen wist de mens tot ‘het kwade’ te verleiden). We waren in die ‘begintijd’ meer geest dan materie. Omdat de geest zich sindsdien steeds meer om de materie heeft verdicht, zijn we ‘afgescheiden’ personen geworden in een fysiek lichaam te midden van een fysieke wereld.

Er is echter sprake van een lichaam dat nog sterk verbonden is met de geesteswereld en onze ziel, namelijk het etherlichaam of (levens)energielichaam. Binnen dit subtiele lichaam bevinden zich belangrijke knooppunten of centra van energie, de chakra’s. De rol die het belangrijkste centrum binnen ons etherlichaam speelt is te vergelijken met die van het koningschap; ook de symboliek van de troon en de kroon stammen van dit centrum af. We noemen dit centrum het kruincentrum, omdat het fysiologisch verbonden is met de hersenen, ons schedeldak en het gebied erboven.

Troon

Laten we eerst kijken naar het symbool van de troon. De troon is de zetel van waaraf de koning regeert om te zorgen voor recht en orde. De kubusvormige troon, die we ook terugzien in de tarotkaart De Keizer, symboliseert de Steen der Wijsheid. Deze ‘steen’ is, net als de Graal en de Ark des Verbonds, een belangrijk voorwerp uit de occulte traditie. Zo ligt sinds 1296, onder de troon waarop alle Engelse koningen en koninginnen zijn gekroond een gelijksoortige steen, the Stone of Destiny. Voordat de Engelsen deze steen roofden van de Schotse koningen, behoorde deze steen ooit toe aan de Bijbelse Koning David, waardoor deze steen de goddelijkheid van de Engelse monarch nog eens benadrukt.

      koning     

 

 

 

 

 

Afb. Stone of Destiny / Tarotkaart The Emperor / Stenen troon uit Bactrië

 

Esoterisch verwijst deze troon van steen (of kristal) naar het bestuur van onze ziel in ons hoofd. Onze ‘goddelijke’ ziel heerst vanaf deze troon over ons als een koning. De stenen troon vertegenwoordigt dan de pijnappelklier (omdat in deze klier kristalvorming of ‘verstening’ plaatsvindt), terwijl de troonzaal de holte in het brein vertegenwoordigt waarin de pinealis zich bevindt. De pijnappelklier wordt in vele (occulte) tradities gezien als de zetel van onze ziel; hij wordt ook wel het derde oog genoemd.

Vanwege de ‘val’ (in de stoffelijke wereld) is deze plek als het ware vacant. Toen de ziel hier nog volop ‘aanwezig’ was (en ons lichaam minder verdicht), had zij controle over de geest, en regeerde deze op zijn beurt over de materie. De geest is zijn heerschappij daarop kwijtgeraakt aan het denkvermogen. Waarop ons denken (mind) een eigen leven is gaan leiden en ons ego zich heeft kunnen ontwikkelen in de wereld van dualiteit.

Terugkeer van de Koning

Vanuit deze ‘fall out of grace’ kunnen we de tekst uit de Linga Purana ook gaan begrijpen, waarin deze voorspelt dat dieven koningen zullen worden, en koningen dieven zullen worden. De devaluatie van het begrip koning is namelijk inherent aan de ontwikkeling van onze ‘lagere’ aard. Een ontwikkeling die kennelijk belangrijk is (geweest) in de evolutie van de mens. Maar net zoals we in The Lord of the Rings (In de Ban van de Ring) wachten op de terugkeer van de koning, in de persoon van de zuivere en rechtvaardige Aragorn, zo wachten we zelf vol verlangen op de terugkeer van onze ziel. En evenals de verdorde Witte Boom in Minas Tirith bij zijn terugkeer weer tot leven werd gewekt, zo zal onze levensboom weer gaan bloeien. Het huwelijk dat dan plaatsvindt tussen Aragorn en zijn geliefde, (de in principe onsterfelijke) Arwen, staat symbool voor de eenheid en heelheid die we weer zullen ervaren. Esoterisch gezien is dit het sprookjeshuwelijk dat plaatsvindt tussen de geest en de ziel, tussen de Koning en de Koningin. Het koningspaar zal dan weer tronen in ons Hoofd (en in ons Hart!).

 

Afb. Aragorn en Arwen

Kroon en Kruin
Dit is het ware Koninklijke gezag, het gezag dat verbonden is met ons kruincentrum. ‘Kroon’ en ‘kruin’ zijn linguïstisch aan elkaar verwant, iets dat geïllustreerd wordt door de hoofdbedekking van hoogwaardigheidsbekleders, zoals de hoofdtooi van een indianen opperhoofd, de kroon van een koningin, de gele kap van een Tibetaanse lama of de mijter van een kardinaal. Omdat onze kruin zich opent zal een kroon ‘zichtbaar’ worden op die plek. Ons ego staat dan in dienst van een ‘hoger’ doel, omdat we ‘gekroond’ zijn door het koningspaar dat gevormd wordt door onze ziel en onze geest.

 

 

 

 

 

 

 

Afb. Voorbeelden van het derde oog en/of hoofdtooien als kruin/kroonsymbool

Feest

Zo kunnen we iets meer begrijpen van het verlangen dat we onbewust hebben naar Koninklijke wijsheid, koninklijk gezag en Koninklijke weelde, of dat nu de terugkeer is van Aragorn als koning van Midden Aarde of de glitter en glamour van het Engelse koningshuis. Het verklaart ook de jaloezie waarmee onze oosterburen naar onze koningin kijken en de behoefte in de Verenigde Staten om van de Kennedy’s een (surrogaat) royal familly te maken.

Misschien mogen we dan ook wel blij zijn dat Nederland ondertussen (sinds 1813) een zelfstandig koninkrijk is geworden. Maar dan wel met een ‘gestripte’ koning, die slechts naar de kroon en de andere regalia mag kijken. Geheel anders dus dan in het Verenigd Koninkrijk, waar het koningschap nog met het goddelijke is verbonden en diep geworteld is in de samenleving. Nederland is in feite een republiek met aan het hoofd een koning, zoals van Frankrijk gezegd wordt dat het een koninkrijk is met aan het hoofd een gekozen president.

Maar ons kleine kikkerlandje aan de Noordzee heeft vooral nu – op het moment dat het wat minder gaat met onze heilige centen – behoefte aan een verbindend symbool. Want crisis of geen crisis, morgen is het weer feest. Dus  ….  Leve de Koning! … Hoera!Hoera!Hoera!

 

farao2

 

Afb. Koningsparen uit het Oude Egypte / De symboliek van het koningspaar (koning en koningin) in Nederland. Omdat we niet langer een koning met een prinses krijgen (zoals koningin Beatrix en haar prins Claus), maar een koning met een koningin (namelijk koning Alexander en koningin Maxima), zijn beiden (in naam) gelijkwaardig geworden.

Auteur: Frank de Boer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *