Dank aan hen die in het complot zaten…

Een complot, dat is zo’n woord met een negatieve lading. Bij het woord complot denk je al snel aan misdaad, thrillers en andere hierbij passende zaken. Maar een complot kan ook zeer positief en aardig zijn en dat mocht ik afgelopen zaterdag 16 februari ervaren.

Gezond verstand middag in Schoten (B)
Het kasteel van Schoten, een plaats net boven Antwerpen is viermaal per jaar op zaterdagmiddag het decor voor een Gezond Verstand Middag. Dit is al een vaste traditie geworden, een middag met diverse sprekers, zodat er een afwisselend geheel ontstaat met diverse onderwerpen die vaak samen een rode draad vormen.

Zaterdagochtend op weg naar Schoten bedacht ik, dat deze dag wel heel bijzonder was en het feit dat ik een boek onder de aandacht wilde brengen. Een boek dat al iets meer dan vier jaar op de markt is en als een rode draad loopt door de eerste periode, vier jaar geleden, toen ik van de 15e op de 16e februari het idee kreeg dat er door middel van een mailactie aandacht geschonken moest worden aan het onzalige idee van de farmacie dat alle meisjes van twaalf jaar gevaccineerd moesten worden met dat bizarre HPV-vaccin. Een vaccin dat, zogenaamd op voorhand, baarmoederhalskanker zou voorkomen.
Dat idee liet bij mij alle alarmbellen rinkelen; ik vertrouwde het niet! Zo bedacht ik mij, dat men vervolgens mogelijk een vaccin ging ontwikkelen tegen alle vormen van kanker, overigens is dat ook een ander verhaal… Kanker!
Men deelt alles in. Kanker hier, kanker daar en het lijkt net alsof ons lichaam in hokjes is onderverdeeld, maar dat is weer een andere lezing en die zou niet gegeven worden op deze dag in Schoten. Een lezing over vaccins zou ik ook niet geven maar toch kwam dit allemaal in mijn gedachten voorbij omdat het 16 februari was. De dag dat de plannen vier jaar geleden concreet werden en de dag voordat de eerste lading mails de deur uit ging.

Vaccins…
Elk vaccin is een belediging van het immuunsysteem en de opdringerigheid, de overdonderende ‘preken’ op de televisie, de krantenkoppen, er leek niets anders meer te bestaan dan een vaccin dat groots verhandeld moest worden.
Dat gegeven en hoe alles werd gepresenteerd zorgde ervoor dat ik mij exact vier jaar geleden in dit verhaal stortte en toen nog het idee had ‘even te waarschuwen’. De praktijk is dat we onmogelijk kunnen stoppen. We, zijn wij samen, Frank en ik. Frank verzorgt de beide websites, maakt de posters en flyers voor alle locatiehouders en sprekers, want de Gezond Verstand Avonden/Middagen zijn weer een gevolg van het eerste anderhalf jaar.watjenietverteldwordtover-vaccinaties

Na heel veel lezingen gegeven te hebben, samen met anderen, alleen, in het noorden, zuiden, westen en oosten van het land, na een boek geschreven te hebben: Wat je niet verteld wordt over vaccinaties, ontstond de gedachte dat er meer personen zijn met een goed verhaal en dat dit op meer plaatsen tegelijk georganiseerd kan worden.
Dit idee kreeg in dezelfde maand vorm, namelijk in oktober 2010 en nu zijn er even meer dan veertig locaties het land door, behalve in Drenthe, de Flevopolders en Zeeland. In het zuiden zijn in verhouding meer locaties, er mogen er nog veel meer komen en inmiddels kan ik terug vallen op een behoorlijk aantal personen dat helpt met het opstarten van de nieuwe locaties. Opstarten wil zeggen tweemaal achter elkaar op een nieuwe locatie de lezing verzorgen en de nieuwe locatiehouder/ster eventueel wegwijs maken.

Al met al is er de laatste vier jaar veel gebeurd en een terugblik gebeurt dan automatisch op de bewuste datums. In het kasteel van Schoten zou ik het boek: Chemo?… Of kan ik zélf kiezen? onder de aandacht brengen omdat de inhoud van dusdanig belang is dat allen hiervan op de hoogte moeten zijn.

Dat dacht ik ruim vier jaar geleden ook na de aanschaf in november 2008 toen het net was verschenen. Nadat ik het uit had heb ik getracht dit boek landelijk via alle media die hiervoor in aanmerking kwamen in de belangstelling te krijgen maar helaas liep dit op niets uit. Daarna kwam er een lichtpuntje toen een zondagochtendblad dat in de regio Alkmaar verschijnt, wel belangstelling had. De hoofdredacteur beloofde het boek te lezen, er een artikel over te schrijven, mij dit te laten lezen voor plaatsing maar… dat liep anders.

De eerste stappen waren uitgevoerd, alleen na het schrijven was het artikel eerst naar de afdeling oncologie in Alkmaar gestuurd.
Is het gevolg duidelijk?
Dit mocht niet geplaatst worden!
Oei, wat was ik boos!

Inmiddels had ik contact met de schrijver van dit boek en met velen om hem heen. Er kwamen steeds meer berichten binnen dat het HPV-vaccin een totaal andere kant had en hoofdstuk twee van dit boek gaat ook nog eens over dit vaccin. Door alles waar ik mee gevoed werd kwam van de 15e op de 16e februari 2009 de gedachte bij mij op om te gaan waarschuwen. Op weg naar Schoten speelde dit allemaal in mijn gedachten en de rode draad was dit bewuste boek dat ik nogmaals onder ieders aandacht wilde brengen.

Schoten, het kasteel ligt er altijd statig bij, het maakt niet uit in welk jaargetij je komt. De Ridderzaal is dan een hele middag van ‘ons’ en deze dag beloofde zeer interessant te worden. De opkomst was goed, meer bezoekers dan we tot heden mochten ontvangen en diverse personen die er anders wel zijn konden nu  niet wat wil zeggen dat de totale groep zeker begint te groeien met belangstelling voor deze vier middagen per jaar.

Het thema was: ‘Orgaan donoren zijn niet dood!’.
Dit is tevens de titel van de lezing van Ger Lodewick. Maar er waren meer mooie thema’s.

Fred Meijroos van Succesboeken opent traditiegetrouw elke middag.
Er zijn altijd nieuwe boeken die qua thema 100% passen bij dat wat we tijdens de avonden en middagen met diverse sprekers verwoorden.  Maar ditmaal liep het anders.

Verrassing voor Anneke
Fred begon met een PowerPoint. Wat was dit?
Een ongelofelijke verrassing! Het feit dat ik vier jaar geleden op deze datum mijn idee had gelanceerd werd herdacht. Op een ludieke manier werd dit onder de aandacht gebracht. Bij een feestje hoort een taart. Dus er verscheen een dia van een prachtige taart met de opmerking dat wanneer je daar een stuk of tien van zou hebben we allemaal aan de taart konden. Maar… een volgende dia liet een hele rij verkeerde E nummers zien die doorgaans in dergelijke taarten zitten, dus dat was geen optie!
De aanwezigen moesten lachen, want ja, hoe bizar is het?
Dan moesten het bloemen zijn. Een foto van mijzelf van de viooltjes verscheen en zo ging Fred nog even door.
Ellen Vader, ook van de partij op deze middagen, haalde ergens een groot boeket vandaan en ik werd door Fred naar voren gevraagd. Dit was echt een compleet andere wending dan ik had bedacht, een aardig ‘complot’ wil ik dit noemen. Bij feestjes horen cadeautjes en zo kreeg ik een pakje overhandigd met twee prachtige pennen. We zijn samen, Frank werd ook niet vergeten. Pennen met een opschrift speciaal voor deze gelegenheid.

Een verontruste moeder met gezond verstand, februari 2009-2013.

Eerlijk gezegd was ik enigszins overdonderd want zelf had ik wel de link deze dag met het boek waar ik aandacht aan zou schenken maar dit was wel heel speciaal.

Nick van Ruiten over cholesterolcholesterol-is-niet-schadelijk
Na deze grote verrassing kreeg Nick van Ruiten het woord. Nick had een presentatie over het boek met als thema: Cholesterol is niet schadelijk, geschreven door Dr. Gábor Lenkei. We worden massaal bedonderd door de farmacie en de voedingsindustrie als we het hebben over dit onderwerp.

Nick Sluijter over tarwegras sap
Na het belangrijke verhaal van Nick kreeg Nick Sluijter het woord. Van de ene Nick naar de andere, een ander verhaal en toch weer aanvullend. Tarwegras sap, ook een onderwerp dat belangstelling oproept. De goede eigenschappen van dit product verspreidt Nick met veel passie en in de pauze die bijna volgde kon iedereen die dat wilde een slokje proeven. Nick had alle attributen meegenomen om ter plekke gras te persen tot sap. Er ontstond een lucht van pas gemaaid gras.

Chemo?… Of kan ik zelf kiezen?
Maar voor dat de pauze begon wilde ik nog even het boek: Chemo?… Of kan ik zelf kiezen? onder ieders aandacht brengen. Waarom een boek dat al ruim vier jaar op de markt is promoten alsof het net is uitgegeven?
De inhoud van dit boek, geschreven door Drs. Henk Trentelman, is belangrijk voor iedereen!
Maar dan ook voor iedereen, jong en oud en zeker voor allen die er vanuit gaan niet ziek te zijn. Wie dit boek pakt als hij of zij ziek is, is te laat want dan ben je niet meer objectief, en sta je vaak niet open voor veranderingen die mogelijk tegen je gevoel indruisen.
Hoofdstuk twee gaat over het HPV-vaccin, maar wat is er dan nog meer zo belangrijk?
Alle personen die werken aan onze voedselketen zouden op zijn minst dit boek ‘moeten’ lezen!
Verplicht zeg ik tegenwoordig want wie in de landbouw/veehouderij mest injecteert, kan exact te weten komen hoe de kringloop van gezondheid wreed verstoord wordt en de weg naar kanker voor velen een feit is. De wormen gaan dood, de goede bacteriën gaan dood, de verkeerde spelen juist op, het totale evenwicht wordt dusdanig verstoord dat dit doorwerkt in het gras dat de dieren eten en in onze groenten. Wij eten weer vlees, de dieren dus die ook al beïnvloed waren, en zo is de hele weg richting ongezondheid te volgen. Daarnaast staat er nog meer informatie in en op de achterkant het feit dat de meeste oncologen zelf geen chemo wensen.

Tja, wat is dit?
Omdat de inhoud van dit boek zo belangrijk is, kon men het tegen zeer gereduceerde prijs kopen. Daarom bespreken we steeds kort even waarom dit boek zo van belang is om te bewerkstelligen dat het gemakkelijker onder allen verspreid gaat worden en de ogen open gaan waardoor we de eigen gezondheid serieuzer gaan nemen en de verkeerde invloeden willen weren. In de pauze liep het meteen weer storm bij de boekentafel, de boodschap was overgekomen! Dank aan allen die op deze wijze dit boek laten circuleren en leen het veel uit!

In deze pauze kon men ook soep met een broodje nemen. Dankjewel Petra voor het koken van een pan soep en het bakken van de verschillende broden. Annie jij ook hartelijk bedankt voor het koken van twee soorten soep, het maken van pesto’s en humus. Zelf had ik ook twee pannen soep, waaronder de pastinaaksoep, omdat het laatste boek als titel heeft: Help, er zit een pastinaak in mijn soep. Kruidenboter erbij en dat alles samen met wat Petra en Annie hadden gemaakt was ruim voldoende voor alle aanwezigen.

Nooit geweten dat je dit ook kan eten.
Dit is een traditie die hoort bij het kasteel in Schoten, ooit ontstaan door het eerste boekje:

Daar er steeds een boek is dat dan in Schoten weer nieuw op de boekentafel ligt, is er ook een echte reden dit vol te houden… 😉

Het derde boekje in deze serie komt eerdaags ook uit dus op 1 juni ligt dat weer nieuw in Schoten, de traditie kunnen we nog even voortzetten! Na de pauze sprak Jolanda Dorenbos over OERvoeding.
Wat at de mens in vroegere tijden, wat is er in geslopen dat niet in ons oorspronkelijke menu thuis hoorde en dat onze gezondheid ook niet positief beïnvloed?
De link met de verhalen van beide heren Nick was ook weer zichtbaar. Na deze mooie bijdrage vertelde Josee van Dooren aan allen wat Biofotonen Therapie nu exact inhoudt. Wie mijn lezingen over vaccins en andere invloeden heeft gehoord weet dat ik altijd de weg wijs naar de mogelijkheid dat je opgedane verkeerde invloeden kunt laten ontstoren.

Hiermee kun je voorkomen nog meer schade op te bouwen en wellicht bepaalde afwijkingen weer ten goede te keren. Iedereen die gevaccineerd is, heeft hoe dan ook iets opgelopen door de ingespoten stoffen. Alleen de symptomen worden daar veelal niet mee in verband gebracht en het kan zelfs zover gaan dat velen niet eens in de gaten hebben dat men zich lichamelijk beter zou kunnen voelen; bepaalde ongemakken worden in de loop der jaren als normaal ervaren en men denkt ‘gezond’ te zijn. Door middel van licht (biofotonen is licht), kan er veel helen. Robbie onze kooikerhond is in het afgelopen jaar ook diverse malen behandeld, want wat voor de mens geldt, is ook van toepassing op dieren en zijn verhaal spreekt boekdelen. De foto’s van tijdens zijn ziek zijn en erna laten niets aan onduidelijk over en hiermee werd meteen een voorbeeld mooi beeldend gemaakt. Door het verhaal van Robbie werd bij een ander gezin het paard behandeld en ook deze foto’s zijn door Josee getoond.

Orgaan donoren zijn niet dood! 
Na deze ook prachtige presentatie was het tijd om even pauze te houden en daarna was het woord aan Ger Lodewick.
Dat is een uitspraak die nogal hard overkomt. Helemaal hard komt het over wanneer Ger begint te vertellen. Ger heeft ook duidelijk een passie en dat is: allen informeren. We zijn er allemaal zeker van dat we een keer zullen overlijden! Dat is een gegeven waar we niet omheen kunnen. Ieders leven eindigt met de dood, maar wat is dood?

Wanneer ben je dood?
Wie bepaalt of iemand dood is?
Welke belangen heeft men bij jouw dood wanneerje orgaandonor bent?

Een heikel onderwerp want praten over de dood, doen velen liever niet. Dat is iets wat je liever verdringt. Dood is onherroepelijk, zo zien velen dit en wie dood is, is niet meer tot opstaan te bewegen. De een zijn dood kan een ‘redding’ zijn voor een ander persoon, zo redeneren velen en dat is de reden dat men je vanuit de overheid graag als orgaandonor wil registreren. Wie een registratie bij zich draagt en bij een verkeersongeval om het leven komt, kan mogelijk zijn of haar organen laten transplanteren en laten voortleven in het lichaam van iemand anders.
Maar… dit kan alleen wanneer deze nog leven. Wanneer leven deze organen nog? Dat kan alleen wanneer het hart nog klopt, want dat zorgt voor de toevoer van bloed naar de organen. De nieren zijn de enige organen die met geluk uit een lichaam gehaald kunnen worden waar het hart niet meer van klopt.
Maar dan rijst al snel de vraag dat je toch alleen dood kunt zijn als je hart niet meer klopt?
Dus moet men het hart kunstmatig kloppende houden. Wat neem je dan nog waar? En dan hebben we het in dit geval nog niet over de ziel, het vervolg; we houden het puur op het lichamelijke vlak. De andere vraag die in het publiek naar voren
kwam was dat wanneer niemand door deze feiten donor wil zijn, er dan toch ook mensen sterven die met een orgaan gered kunnen worden?
Daarbij rijzen weer andere vragen op want in hoeverre is het normaal om organen van anderen te laten implanteren? Josee
vertelde in haar lezing dat wie organen van anderen in zich heeft nooit Biofotonen Therapie mag volgen. Hoe tegenstrijdig is dit?
De reden is dat je door deze therapie in balans komt, je lichaam komt in zijn eigen balans en kan dan mogelijk organen die geïmplanteerd zijn juist gaan afstoten want die horen niet bij jou. Daarnaast moet iemand met dergelijke organen veelal aan de medicijnen blijven om afstoting te voorkomen. Weet je zeker dat je geen organen krijgt met kanker of andere ziekten?
Dus er zijn vele haken en ogen maar de lezing van Ger heeft de nadruk op de belangen van de overleden persoon en niet op de ontvangende personen.  Een overleden persoon kan een bizarre eindstrijd ondergaan door het verwijderen van organen.
Een filmpje van een jongeman die na een ongeluk in coma was geraakt legde hier nog eens de nadruk op. Deze jongen hoorde terwijl hij in coma lag, alles wat om hem heen gezegd werd, maar kon niet reageren. Wat de artsen bespraken, hoe zijn leven zou eindigen, alles was hem duidelijk. Alleen… het geval wilde dat deze jongeman weer bij kennis kwam. Dit kan dus gebeuren; men kan beslissingen over je nemen en jij kunt alles horen, maar je hebt er geen invloed op en als je dan geen teken van leven meer kunt geven is het leed niet te overzien. Dit was een confronterend filmpje. Dit liep goed af!

Orgaandonoren zijn niet dood!
Wie niets heeft getekend en dus geen donor is, denkt nu waarschijnlijk dat hij of zij zich dan nergens druk over hoeft te maken.
Ook dat ligt even anders. Hieronder vind je een link en wie zich niet heeft laten registreren als donor doet er heel
verstandig aan zich te laten registreren als zijnde een persoon die GEEN donor wil zijn.
Dan ligt dit vast en kunnen er nooit beslissingen voor jou genomen worden waar je zelf geen invloed op kunt hebben. Als jij je niet hebt laten registreren, dat niet wilt, maar komt te overlijden, dan zal men mogelijk aan de familie vragen wat de bedoeling is. Wanneer er niets zwart op wit staat kunnen zij mogelijk beslissingen nemen die tegen jouw wil in gaan.
Dat moeten we allemaal voorkomen; schep duidelijkheid!
Daarom de link onderaan het artikel om dit te kunnen regelen.

Ger, dankjewel voor het laatste uur met enerverende informatie en het was overduidelijk dat velen deze zaak nog niet zo ernstig hadden ingeschat. Zelf wist ik dit wel maar dat we ons ook moeten registreren wanneer we geen donor willen zijn was voor mij ook een extra punt van aandacht dat we meteen gaan regelen.

Alle aanwezigen hartelijk dank voor de belangstelling.
Verspreid met de gekregen Spiegelbeeld, waar het flyertje voor 1 juni aan hangt, deze middag bij allen die nog geen kennis hebben gemaakt met ons in Schoten. De eigenaren van Spiegelbeeld wil ik bedanken voor de gelegenheid dat we deze iets oudere bladen steeds mogen verspreiden. Alle sprekers hartelijk dank en allen die in het ‘complot’ zaten om mij te verrassen bijzonder bedankt en ook allen die presentjes en kaarten hebben gegeven; want dat ik verwend was deze dag is overduidelijk!
Dat zijn de ‘vitamientjes’ als bevestiging; ik had echt niet de gedachte om te stoppen maar ik dacht… “nu ‘teken’ ik weer vier jaar bij!

We zijn er nog lang niet als het om informeren gaat en de diverse sprekers aangehoord te hebben is dat ook weer overduidelijk, het onderwerp van Ger als afsluiting zal ook bij menigeen nog even flink in de gedachten blijven rondspoken want ook wat dit betreft zet iedereen met belangen je op het verkeerde been!
Schoten, tot 1 juni!

Anneke Bleeker
17 februari 2013

www.gezondverstandavonden.nl
www.verontrustemoeders.nl
Link naar Donorregister: Duidelijkheid en zekerheid door registratie
Hier kun je jouw ‘nee’-keuze ook vastleggen!
http://www.donorregister.nl/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *