Huizen crisis

Al tijden horen we dat het crisis is. Heel veel en steeds meer mensen ondervinden daar nu de gevolgen van. Wat ik dan verwacht is dat je samen met alle betrokken partijen bekijkt wat de beste oplossing is voor iedereen. Een beetje geven en nemen van alle kanten. Een persoonlijk parktijkvoorbeeld volgt:

Ons huis hebben we destijds gekocht voor 190.000,-.
Door omstandigheden hebben we nu een achterstand van zo’n 15.000,-. En alleen omdat ik er naar vroeg bij het incassobureau weet ik dat de Marktwaarde: € 125.000,-, de Gedwongen verkoopwaarde: € 100.000,- en de Executie waarde: € 75.000,00 is volgens hen.

Ondanks voorstellen van onze kant om dit in redelijkheid te schikken, we zitten erg krap op het moment, maar zijn aan het opkrabbelen en o.a. belasting teruggave zou in ieder geval voor een deel kunnen helpen als er nog wat tijd zou zijn.

Een schuld van zo’n 115.000,- (+15.000 en w.s. kosten) is te prefereren boven 15.000,- (7,9% van het totaal)?

huis op de kop getiktNou ben ik al jaren ondernemer en heb vele deals gesloten, maar ik kan niet snappen hoe iemand hier voordeel uit kan halen. En dan heb ik het nog niet eens over een bank die door ons burgers is gered om te kunnen blijven bestaan en dan niet het begrip heeft naar haar klanten (en eigenlijk aandeelhouders) toe.

De WOZ-waarde in 2012 blijkt 184.000,- en een makelaar heeft in april 2013 getaxeerd op 159.000 en na opknappen 169.000. 3 prijzen, wie biedt meer? En hoe weet ik nu, als burger wat waar is?

 

Maar het punt, ons met een schuld opzadelen van meer dan een ton terwijl de openstaande schuld minder dan 15.000,- is? Terwijl wij aangeven moeilijk te zitten, alles in het werk stellen om tot een oplossing te komen, de markt volledig is ingestort en er een crisis heerst?

Ik kan dat maar niet rijmen. Dat kan toch niet waar zijn, en de verkopende makelaar heeft zich al aangediend. Het ene kamp adviseert: ga geld financiele stresssparen voor de verhuizing en kom tot rust en het andere kamp zegt: ga strijden tegen deze ongein! Gewoon afwachten en het maar laten gebeuren vind ik niet zo’n heel goed plan. En wat te doen is ook niet helemaal helder!

Een zaak opbouwen met als thema “onrechtmatige verrijking” zou m.i. een optie zijn omdat

  1. de bank onze schuld heeft verkocht aan een derde partij (riekt sterk naar securitisatie) en
  2. we ipv in contact met de bank te blijven op onnodige kosten zijn gejaagd door incassokosten e.d.
Secratarisatie door de bank in úw voordeel. De bank gaat direct naar de gevangenis, en  krijgt geen bailout meer.
Securitisatie door de bank in úw voordeel. De bank gaat direct naar de gevangenis, en krijgt geen bailout meer.

Met de prijs van het huis zijn we destijds bij de aankoop weliswaar akkoord gegaan en daarmee eveneens een risico. Maar dat geldt dan toch ook voor de bank? De bank loopt geen enkel risico, en wordt gewoon gered door de staat als het misgaat, voert de kosten op als ik achterloop en doet niets om mij als klant te helpen. In een krimpende economie zijn beide partijen de sjaak zogezegd en niet alleen de burger. Bovendien geef ik (herhaaldelijk) aan perspectief te hebben, dat wordt in een klap weggevaagd als de verkoop doorgaat. Naar mijn kant van het verhaal wordt niet geluisterd. Puur de kille cijfers op papier die vertellen dat in 4 jaar de schuld is toegenomen.

Duidelijk is ook dat de huizenmarkt op het moment van koop nog een groeiende bel was. Onze hypotheek is verstrekt op die bubbel, vrij hoog. Dus op een vooringenomen standpunt, namelijk dat “de sky the limit is en bubbels blijven groeien” van de makelaar en bank hebben ze mij veel geld geleend (geld wat ik overigens nooit in handen heb gehad, en alleen op papier bestaat en dus in feite ook een luchtbel is). Dan zou je redelijkerwijze ook mogen verwachten dat als de situatie immens verandert dit aangepast kan worden. We zijn akkoord gegaan op deskundig advies van makelaar en bank, hun voorspelling bleek onjuist. Hun expertise heeft gefaald. Als ik de enige was zou ik je gelijk geven, maar meer en meer gezinnen zitten in vergelijkbare situaties.

En dan nog de overheid die als wijze, vertrouwde raadgever er voor ons burgers zou moeten zijn, gelijk het bestuur van een voetbalvereniging. Beleid uitzetten waar iedereen beter van wordt, waarschuwen als het mis kan gaan en helpen als het moeilijk gaat… je bent uiteindelijk zo sterk als je zwakste schakel, dus daar zou de focus mogen liggen. In mijn beleving is het tegendeel waar. Ze hebben inmiddels onderzoek gedaan en toegegeven dat ze een grotere rol hadden kunnen spelen in de huizenmarktgekte. Of wij daar nog iets mee kunnen om onze veilige plek te kunnen behouden?

Als we met eerlijkheid en redelijkheid meten lijkt me dat wel!

Helaas hoor ik vele dramatische verhalen van gezinnen die helemaal kapot zijn doordat ze al in de problemen waren en dan ook nog hun huis moesten verlaten. Hartverscheurend is het om te horen hoe mensen tussen de mazen van de samenleving terecht komen en niets dan hun eigenwaarde overhouden als ze geluk hebben.

Laten we eens goed nadenken hoe we dit kunnen veranderen!

psst

 

 

3 gedachten over “Huizen crisis”

  1. Er zal een collectieve actie moeten komen. Mensen die in deze zelfde situatie zitten of hebben gezeten en hun huis al uitgezet zijn moeten verzameld worden in een collectie actie zoals ook gebeurd is bij de woekerpolis en andere claim stichtingen.
    Deze stichting moet gaan aantonen dat bij de aankoop de informatie en zorgplicht van banken of jullie bank tekort is geschoten en verwijtbaar is. Als de rechtbank dat heeft vastgesteld kan verder actie worden ondernomen in de zin van collectieve schadevergoeding aan alle slachtoffers van deze banken. Woekerpolis is een goed vorbeeld van een dergelijke actie maar er moet flink aan de bel worden getrokken met free publicity, persberichten, TV, Paul en Witteman etc etc.

  2. Wat een bizar verhaal zeg. De burger moet altijd buigen voor de commercie in deze maatschappij. Of je nou wel of niet gelijk hebt, binnen de kortste keren ligt je deurmat vol met brieven van een incassobureau. Hoe schrijnend of onrechtvaardig je verhaal ook is, betalen zal je! Veel sterkte ermee, ik hoop dat er ooit nog eens een besef komt dat we onze maatschappij anders moeten gaan inrichten.

    1. Nou dat besef is er bij een groeiend aantal mensen Robert. Het is jammer dat voor veel mensen in Nederland BV dit pas komt op het moment dat ze zelf een keer aan de beurt zijn..Die onderlinge saamhorigheid en verbinding is volgens mij een voorwaarde om uit een vastgelopen systeem te stappen dat van mensen verlangt dat ze hun leven en ons soevereine recht (en zorgplicht) op alle rijkdommen van deze planeet in dienst stellen van dit destructieve regime dat dit instabiele systeem stompzinnig in stand houdt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *