Is de God DNA ? Gerard filosofeert

De basale grondslag van de ontwikkeling en groei van elk levend organisame was – volgens van Peursen, een van de grotere filosofen van de jaren tachtig – het DNA.
Van Peursen bedacht de term DNA voordat de slierten DNA daadwerkelijk door echt fysiek onderzoek waren gevonden.
Dit is voor mij ook het bewijs dat denken – als dat is gebaseerd op
abstract nadenken over hoe de wereld in elkaar zit – conceptuele kaders kan aangeven waarin andere onderzoekers de werkelijkheid zouden kunnen vinden. Speuren naar feiten dus die de abstractie
staven. DNA – van Peursen was nog niet klaar – bevatte volgens hem een unieke code een blauwdruk dat exact aangeeft hoe bijvoorbeeld een menselijk wezen uitgroeit. In dat blauwdrukje zitten alle gegevens ! Van de ogen, de lengte, de haargroei, en ga zo maar door. Dit is de unieke DNA code.
Deze DNA code – het blauwdrukje van de unieke uitgroei van een wezen – kan beschadigen. Door deze beschadigingen verkrijgen we mutaties die gaan afwijken van wat gangbaar zou kunnen zijn.
Deze beschadigingen maken we zelf.
We weten nu ook dat het blauwdrukje van van Peursen – zijn denken was de wetenschap ver vooruit – nu de genetische code wordt genoemd en deze code kan gunstig of ongunstig worden beinvloed.
Deze genetische code benoemen we ook als erfelijkheid, overdracht van de genen wordt in het algemeen taalgebruik ook zo genoemd.
We vergeten daarbij dat er ook een niet genetische overdracht of beinvloeding bestaat dat ook van invloed is op de genetische ontwikkeling. dat is de niet genetische overdracht.
Nu komen we terecht op het concept van de chromosomen en moeten we verder met het DNA binnen een chromosoom. Chromosomen bestaan uit DNA en eiwitten waarvan het DNA bij nader onderzoek fungeerde als erfelijk materiaal. Maar de eiwitten spelen daarbij wel de hoofdrol.
Eiwitten vormen de biochemische reacties, bouwstenen voor botten en spieren, kraakbeen en je huid. De genetische code was dus niet alleen de blauwdruk zoals van Peursen oorspronkelijk dacht, de genetische code is een chemisch samenspel tussen allerlei verschillende soorten eiwitten en het ene unieke onveranderlijke DNA
De genetische code vertaalt en bepaald de volgorde van de DNA structuren naar aminozuren die op hun beurt de bouwstenen van eiwitten vormen. Echter de code is niet nauwkeurig, deze blijkt imperfect te zijn. Vanuit deze imperfectie komen dan waarschijnlijk allerlei verschillende vormen en mutaties..
Tot nu toe hebben we de onderliggende bouwstenen beschreven van de cellen. Een cel bevat al vele eiwitten en DNA structuren, vandaar dat uit een haartje al veel unieke DNA lijnen zijn te herleiden.
De celontwikkeling, de opbouw, wordt aangestuurd door de genen, deze functioneren als wezenlijk onderdeel van de cel. De beslissing dat een cel een bepaald eiwit zal opnemen neemt de cel, niet de genen.
Genen beinvloeden dus onze eigenschappen via eiwitten die zijn aangemaakt door genen. We kunnen dit een zelfregulerend proces noemen
dat verricht wordt door transportgenen.
Transport – communicatie tussen het een en het ander – wordt niet altijd perfect verricht. Fouten in de transportgenen of transport overdracht leiden tot stoornissen. Onderzoek aan genetica bij menselijke ziekten is ontdekt dat gemuteerde transport genen leiden tot veel ziekten: taaislijmziekten, overgewicht, diabetes, borstkanker, depressie, schizofrenie, drugs en alcohol misbruik.
Hormonen zoals oestrogeen en androgenen, maar ook cortisol en testosteron zijn de transciptiefactoren bij het wel of niet slagen van een goed verricht transport overdracht.
Hormonen worden beinvloed door hormoonschadelijke stoffen, enkele voorbeelden van hormoonverstoorders en dus transportverstoorders zijn plastic, polychloor, ( de plastic waterflesjes !) onkruidbestrijdende en schimmeldodende middelen. Hormoonverstorders veroorzaken prostaatkanker, nieraandoeningen.
Hormonen worden ook benvloed door sociale interacties in de communicatie tussen mensen onderling. Door goede sociale interacties bevorderen mensen bij elkaar de stimulering van geluksgevoelens welke worden ontwikkelt door serotonine, dopamine, en andere kalm makende stoffen in ons brein en lichaam. Door onderzoek is ook ontdekt dat sociale interacties hun uitwerking hebben op bepaalde genen in bepaalde hersencellen waardoor mensen bij elkaar het geluksgevoel kunnen bewerkstelligen. De juiste sociale interacties kunnen dan ook een genezend of herstellend effect hebben op verstoorde genen.
Ook bepaalde essentiele voedingstoffen zoals foliumzuur, zink, vitamine B!2 en choline oefenen hun gezonde herstellende werking uit door genetische veranderingen aan te brengen in genen die een sleutelrol spelen in de ontwikkeling van het zenuwstelsel.
beschadigde cellen kunnen op deze wijze ook genezen, genezen onder invloed van genezende sociale interacties ( therapie) en de toediening van de juiste voedingsstoffen. Cellen kunnen zelfs zichzelf terugdraaien, voorbeelden daarvan zijn herstel van wonden, aanmaak van huid, spier en botcellen als kraakbeen of het perifere zenustelsel is beschadigd.

We begonnen dit verhaal met het basisconcept van van Peursen het concept van een DNA dat een blauwdruke bevatte een vaststaand recept voor de ontwikkeling van bijvoorbeeld embryo’s tot volwassenen mensen. Dit concept was een zeer goede gedachte en het DNA is daardoor ook gevonden.
Verder onderzoek heeft nu wel uitgemaakt dat het recept geen vaststaand recept is, maar steeds wordt herschreven. Het recept wordt geschreven tijdens de ontwikkeling en onze genen zijn zowel de soft als de hardware ze krijgen instructies en geven instructies door. Het genetisch script schrijft en herschrijft zichzelf.

De prangende vraag voor evolutie en andere ontwikkelings onderzoekers is en blijft waar komen deze ingewikkelde en complexe aansturingsprocessen vandaan ? Ja het zijn natuurlijke biochemische processen maar die zijn niet door de mens gemaakt, ook al kunnen we ze door onze eigen zelfbewuste juist genomen keuzes beinvloeden en sturen. dan moeten we wel het een laten en het andere goede doen.
Neen niet het goed doen, maar het goede doen, daar gaat het om.

De instructies van de filosoof Jezus doe het goede voor de mens waren zo gek nog niet. Maar ook het denken en de boodschappen van de vroegere filosofen Socrates en Plato hadden het goede voor de mens voor die uit vrije wil de keuzes kon maken tussen het goede en het kwade.
Het goede stimuleert een positieve celdeling, het kwade een negatieve en maakt mensen ziek.

God is scheppend staat in de verhalen van de bijbelse filosofen.
DNA is scheppend, het schrijft en herschrijft de recepten van de schepping van elk mens en elk levend wezen op aarde en in de hemellichamen. God is genezend staat in de verhalen van de bijbelse filosofen en veel van deze genezingen worden ook door spirituele genezers toegepast, de juiste sociale interactie gecombineerd met emotionele intelligentie bevordert genezing door beinvloeding van de celdeling en de hormomen. De filosoof Jezus hoefde enkel maar krachtige woorden uit te spreken en de interventie was al gelukt.
Jezus liet ook zien dat we dit allemaal kunnen bewerkstelligen.

Is God DNA ? of DNA onze scheppende kracht die wij zelf door onze eigen vrije keuze en vrije wil kunnen ontwikkelen ?

Een gedachte over “Is de God DNA ? Gerard filosofeert”

  1. Sterk blog Gerard, Als mijn meest recente blog hiertoe jouw inspiratie is geweest dan vat ik dat op als een groot compliment. Je zou wel eens iets op het spoor kunnen zijn. De vergelijking met het Scheppend beginsel. Ook wel omschreven als het vrouwelijk deel van God is zeer eloquent. Een kanttekeningetje: Socrates en Plato komen in de geschiedenis vóór Jezus. Zo’n 500 tot 400 jaar voor BC. Zou ik nog even aanpassen. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *