Het grote loslaten 22 – Spullen: asset of liability?

De grootste vrachtauto die ik met mijn BE-rijbewijs mag besturen bevat een laadruimte van 18m3. Die was met mathematische precisie optimaal benut. Met een ruimtelijk inzicht waarmee je 12 corpulente levensgenieters in een mini kunt proppen was mijn overtollige huisraad ingeladen. Geen knikker kon er meer bij.

 

Verhuizen

Ik heb mijn “spullen” vervoerd naar een tijdelijke opslaglocatie. In Spijkenisse. In de maand ervoor had ik al veel spullen verkocht, heeft de “Grof Vuil” ophaaldienst van de Gemeentereiniging ons twee maal met een bezoek vereerd en had ik al de nodige “vrachtjes” overgebracht naar zowel de opslaglocatie als mijn zomerresidentie tegenover de tramremise.
Tijdens de rit van Den Haag naar Spijkenisse bedacht ik het mij:”Wat een moeite doe ik nu om de spullen, waarvan ik mij kan afvragen of ik ze überhaupt nog zal gebruiken, te verhuizen en op te slaan. Het lijkt wel alsof de spullen me nu meer moeite kosten, dan dat ik er plezier van heb.”

 

Pork bellies


soulvability 3De spullen leken te zijn verworden van “asset”, een aanwinst, tot een “liability”, een last. Voor mijn geestesoog verscheen het schrikbeeld voor mij van speculanten op de goederentermijnmarkt. Die de rechten op duizenden liters olie of op – ja het bestaat echt – pork bellies (varkens) hadden gekocht, om ze later weer met winst door te verkopen. Maar die vanwege onvoorziene omstandigheden, bijvoorbeeld ziekte, verzuimd hadden om de rechten tijdig door te verkopen, en ineens de goederen geleverd kregen. Waar sla je 20.000 varkens op als jouw thuishonk een fraai penthouse met uitzicht op het Central Park in hartje Manhattan is? En hoeveel kost dit om te regelen en hoe kom je van je varkensmaagjes af?

 

Vrijmarkt


Maar ik had een plan. Een aantal spullen wil ik behouden en naarmate de tijd verstrijkt zal ik steeds meer spullen afstoten. Verkopen of weggeven. Afgelopen dinsdag was zo’n moment. Koninginnedag. De vrijmarkt. Tien verhuisdozen had ik gemarkeerd. Weg met die meuk!!
P4300433Een doos was gevuld met cd’s. Die heb ik een jaar of vijf geleden allemaal al geript, dus die zaten toch maar stof te vangen. Er waren zes dozen met boeken. De literaire inhoud van drie daarvan wilde ik graag behouden. Waarom weet ik eigenlijk niet precies, want ik zal de boeken niet nog een keer gaan lezen. En van de andere drie dozen besloot ik bij het inladen dat ik er nog een wilde behouden. Ook om vooralsnog duistere redenen. Tenslotte had ik nog enkele dozen met ondefinieerbare troep. Ondefinieerbare troep die overigens bijzonder goed paste binnen alle ondefinieerbare troep die ik die dag op de Thomsonlaan heb aangetroffen in de gelegenheidskraampjes.

 

 

P4300426Eenmaal op de markt aangekomen deed het mij goed om te zien dat de re-cycle maatschappij vorm begint te krijgen. Spullen waarvan je je in alle redelijkheid kunt afvragen wat je er mee kunt, vonden gretig aftrek onder de met quasi-kritische blik uitgeruste voorbijsjokkende gelegenheidskoopjesjagers. Waarom die spullen in eerste instantie zijn gekocht, of erger nog, waarom ze zijn bedacht, is een interessante vraag, die ik ook mijzelf stel als ik mijn koopwaar bekijk.

 

Asset of Liability?
Spulletjes: vormen ze een asset of een liability? Na een lentedag met de wind op de kop in mijn winterjas ben ik er nog niet helemaal uit. Ik heb de helft van mij cd-voorraad verkocht en een doos boeken. En nog wat dozen met “spul”. En ik heb €400,= afgetikt. Het betekent dat mijn spul wel waarde heeft (asset), maar dat ik er zeker nog moeite voor zal moeten doen om het kwijt te raken en dat het mij ook nog geld kost om te vervoeren, op te slaan, etc (liability).
En hoe zit het met u? Met uw spulletjes? Hoe zit het met uw postzegelverzameling, die u al tien jaar niet uit de doos hebt gehaald? Asset of Liability? De abdomizer, die u ooit eens rond de jaarwisseling heeft gekocht, maar die sinds eind januari 1900 werkeloos op zolder staat, terwijl de “love handles” over uw ingesnoerde wespentaille bulken? Asset of Liability? Kampeerspullen waar de schimmel uit slaat? Barokke nachtkastjes, die niet passen binnen de strakke pseudo-interieurverzorgingsambities van uw onlangs aan de haak geslagen even zo strakke achttien jaar jongere vriendin? Asset of liability? (ik doel op de nachtkastjes, niet op uw vriendin).
Hoe zit het met uw auto? Kost het rijdend houden ervan inmiddels niet veel meer dan hij u daadwerkelijk aan plezier oplevert? En als u hem dan zou willen verkopen, krijgt u er dan een bedrag voor wat u hem waard vindt? Asset, of inmiddels liability?
En hoe zit het voor de samenleving als geheel? Onze beschaving. Zijn alle spulletjes die we hebben bedacht, geproduceerd en geconsumeerd, een zegen? Of zijn ze een blok aan ons been?

soulvability1soulvability2

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *