Het grote loslaten 27 – Angst

Een angsttrechter, zo noemde ik de concentratie van angstprikkels die mij in de aanloop en het begin van mijn reis naar Guatemala hadden overvallen. Of, plastischer uitgedrukt: waar ik doorheen moest. Ik heb over dat proces in mijn laatste blogs geschreven. Ik was na die reis geïntrigeerd geraakt naar wat de reden van die intense emotie zou zijn. Wat zou de achterliggende oorzaak kunnen zijn dat terwijl ik juist op het punt stond om een geweldige spirituele ervaring op te doen, het monster van de primaire angst zich zo in alle hevigheid manifesteerde?

angst
Ik denk dat ik het antwoord daarop inmiddels weet. Toen ik me begon te realiseren wat het antwoord was, was ik in eerste instantie verbaasd. Maar gaandeweg begon ik me de logica ervan in te zien en is het eigenlijk heel vanzelfsprekend. Het antwoord luidt: Omdat ik dat zo wilde!!

 
Het is eigenlijk zo eenvoudig. Mijn reis naar Maya-land was in feite een spirituele queeste. En in een queeste ben je ergens naar op zoek. Waarnaar? Naar de heilige graal natuurlijk. Maar wat representeert die heilige graal uiteindelijk? Jezelf!! Het aloude cliché,”je gaat op pad om uiteindelijk jezelf te ontmoeten”, maar daarom niet minder waar. En waar moet je doorheen om bij je werkelijke zelf te kunnen komen? Je angst!! Lees alle heilige boeken er maar op na. Lees alle mythen, sagen en sprookjes er maar op na. Ook de eigentijdse zoals Coelho’s Alchemist, maar ook de Lord of the rings trilogie of de Harry Potter-reeks.

 
Ik had onbewust mijn intentie gezet om mijn angst te ontmoeten. Te ervaren. Niet om hem daarna weer weg te stoppen. Ook niet om hem te overwinnen. Maar om kennis met hem te maken. Om eens goed kennis te maken met dat deel van mijzelf. Om hem te kunnen omarmen. Om hem te kunnen integreren, werkelijk integreren, met de rest van mijzelf.

 
Betekent dit dat ik voorgoed van al mijn angsten verlost ben? Neen. Af en toe steekt het monstertje de kop op. En kan het venijnig bijten. In toekomstige blogs zal ik daar nog voorbeelden van beschrijven. Maar doordat ik mij ervan bewust ben, kan ik het toelaten. En worden de keuzes die ik in mijn leven maak, steeds minder bepaald door die angst. Het geeft mij lucht. En vrijheid. Ware vrijheid.

 

 

the scream

 

Ben ik de enige angsthaas? Natuurlijk niet. Integendeel zelfs. Onze beschaving is gebouwd op angst. Onze wereld ziet er uit zoals ze eruit ziet vanwege angst. Het vomt de basis van elke regel, iedere wet, ieder contract, iedere verzekeringspolis, ieder controlemechanisme, ieder businessplan, iedere strategische overweging, ieder economisch motief, bijna ieder artsenbezoek, bijna iedere aankoop, etc. etc.

 
Angst. U staat er mee op en u gaat ermee naar bed. Angst voor terrorisme, angst dat Noord-Korea kernwapens blijkt te hebben, angst dat de euro valt, angst dat er meer bezuinigd gaat worden, angst dat uw pensioen straks niets waard blijkt te zijn, angst dat u uw baan kwijtraakt, angst dat uw vrouw een ander heeft, angst voor een krasje op uw leasewagen, angst dat u uw huis niet kunt verkopen, angst dat u niet voor vol wordt aangezien, angst dat uw zoon homofiel blijkt te zijn, angst dat uw dochters Marokkaanse vriend een loverboy blijkt te zijn. En uiteindelijk natuurlijk angst voor de dood.

 
Voor het tonen van angst is in de huidige maatschappij geen plaats. Dit levert een merkwaardige paradox op: de samenleving is ingericht op basis van angst, maar diezelfde angst mag er niet zijn en dient te worden onderdrukt. Voelt u hoe dit wringt?

 
Het zadelt die zelfde samenleving op met een merkwaardige potpourri van dwangmatige gewoontes, buitensporig geweld, een overkill aan wet- en regelgeving, overconsumptie, een epidemie aan nieuwe welvaartsziekten zoals obesitas en burnout, haantjesgedrag, compensatiegedrag, overmatig drug- en medicijngebruik, volle wachtkamers bij de therapeut, etc. etc.

 

Wordt het niet eens tijd om er eens voor uit te komen dat u bang bent. En uw angsten te accepteren in plaats van weg te drukken. Wie weet komt u er dan achter dat veel van de angsten ongegrond zijn. En dat u zich niet hoeft te laten leiden door die angsten. Misschien kunt u dan uw beslissingen nemen op basis van vertrouwen. En kunt u uw leven inrichten zoals u werkelijk zou willen. En uw leven niet laten bepalen door onbewuste drijfveren die op angst blijken gebaseerd. Of door mensen die op uw angsten inspelen (“Stem op mij en ik garandeer u veiligheid”, “Koop mijn product en u hoort er helemaal bij”). En als u dan een keertje overvallen wordt door een gevoel van angst, hoeft u er niet in paniek op te reageren, maar kunt u het laten zijn voor wat het is: iets van uzelf.

 
Het omarmen van de angst is een essentiёle stap naar vrijheid. Het is heerlijk om in harmonie met je angst vanuit vertrouwen in die vrijheid te kunnen leven. Het zal nog wel even duren eer de samenleving van zijn angsten verlost zal zijn, maar laat dat u niet weerhouden om voor uw eigen vrijheid te kiezen. Iemand moet het voortouw nemen. Waarom u niet?

2 gedachten over “Het grote loslaten 27 – Angst”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *