Kind vaker op straat na overlijden ouders

Dakloos. Je ouder verliezen is al pijnlijk genoeg, maar steeds meer nabestaanden raken ook nog eens dakloos.

 

dakloosSteeds meer jongeren raken bij het overlijden van de ouders niet alleen hun vader en moeder kwijt, maar ook hun huis. Door de crisis en de krapte op de huurdersmarkt blijven jongeren langer thuis wonen. Wat zij vaak niet beseffen, is dat zj niet staan ingeschreven als huurders van het huis. Volgens de letter van de wet kunnen kinderen dan geen aanspraak maken op de woning. Overlijden de ouders dan worden zij zonder pardon op straat gezet.

Volgens de Woonbond gaat het inmiddels om “enkele tientallen gevallen per jaar” en de verwachting is dat dit aantal nog verder zal toenemen.

“De crisis is daar de belangrijkste oorzaak van”aldus Hans Roosenboom van de Woonbond.

Er zijn zelfs mensen die noodgedwongen tot hun dertigste thuis blijven wonen. Dan wordt de kans natuurlijk alleen maar groter dat er iets ergs met de ouders gebeurt. Het beleid om de achterblijvers de woning uit te zetten is schrijnend en vinden dat rechters er anders mee om moeten gaan. Het leed is na het overlijden al groot genoeg”. Slechts in de gevallen waarbij een kind heel duidelijk kan bewijzen dat het thuis is blijven wonen om voor de ouders te zorgen, is er mededogen. Als er sprake is van een zorgrelatie heeft het nog wel zin om naar de kantonrechter te stappen. Maar dan moet je echt een goed verhaal hebben. Zomaar een kletspraatje ophangen werkt niet, je zult met bewijzen moeten komen.”

De Woonbond merkt dat er een toename is van kinderen van overleden huurders die de gang naar de Huurderslijn weten te vinden met een dergelijk verhaal. Neem bijvoorbeeld de jongeren die wel al het huis uit waren, maar door het verlies aan inkomen toch maar weer bij de ouders zijn gaan wonen. Juridisch gezien kunnen de achterblijvers voorlopig weinig inbrengen.

Als de officiële huurder overlijdt, bewonen de kinderen die geen medehuurder zijn het huis zonder recht of titel. De verhuurder mag het contract wel op de naam van één of meer van die achterblijvers zetten, maar is daar wettelijk niet toe verplicht. De verhuurder kan de achterblijvers te verstaan geven dat zij het huis binnen zes maanden moeten verlaten. Het argument van de woningcorporaties, en uiteindelijk ook dat van de rechter, is dat er aan deze kinderen geen voorrang verleend mag worden bij het toewijzen van de woning. De rechter oordeelt daarbij meestal dat de relatie tussen ouders en kind ‘niet duurzaam’ is en dat de kids uiteindelijk toch uitvliegen. De woning moet dan in principe gaan naar diegene die daar volgens het huursysteem het meeste recht op heeft. “Wij vinden dat echt niet rechtvaardig” geeft Roosenboom aan. “Het systeem moet veranderen voor deze gevallen. Bij het overlijden van de ouders moet het recht op de woning automatisch naar de kinderen gaan, mits die het kunnen bekostigen.”

Bron: Metro

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *