Hangplek wordt crisisbeheersing

Carel Blazer Zaandam, zomer 1959, jongeren met brommers, nozemsOok ik was eens een paar nachten allochtone hangjongere. Dat kwam door Manon. Manon was 15 en activeerde onwetend onze gierende hormonen. Met Manon erbij was het spannend. Je wist nooit wat er later die avond nog ging gebeuren. Daarom bleven we steeds langer rondhangen, kletsten veel te luidruchtig van opwinding, rookten van zenuwen stiekem sigaretjes of stalen een kus van Manon. Toen ze een ritje achterop mijn nieuwe brommer maakte ‘stoerde’ ik gelijk een dolle stier rond het plein, zodat ze me stevig moest vasthouden. Wow! Boze omwonenden schreeuwden dat we moesten wegwezen. Nozems! Twee seconden stilte en vervolgens proestte iedereen het keihard uit van het lachen. Een paar avonden later. In het schijnsel van de lantaren verrees ineens de imposante gestalte van veldwachter Paridaans. “Jongelui, ik heb een idee!” Huh? “Jullie maken hier zoveel lawaai dat mensen niet kunnen slapen. Zal ik jullie eens laten meemaken hoe het is om een nachtje niet te slapen?” Zijn vaderlijke toon veranderde in een vals dreigement: “Jullie kunnen een nachtje in de cel zitten en dan zal ìk ervoor zorgen dat je niet kunt slapen! hangjeugdOpsodemieteren stelletje snotneuzen! En Manon, ik loop wel even met jou mee naar je ouders.” Einde hangjeugd avontuur 1966. Je bent jong, je wilt wat en je woont anno 2013 in Gorinchem. Er valt niets, maar dan ook niets te beleven. Binnenshuis is het veel te warm en vreselijk saai. Iemand heeft een scootertje. En Manon heet Samyra. Omwonenden eisen maatregelen.

Straatcoach Diederik S.
Straatcoach Diederik S.

Maar de veldwachter is wegbezuinigd. Dus worden er eerst voor duizenden Euro’s observatiecamera’s (!) opgehangen. Deze beelden worden geëvalueerd door (hou je vast!) de gemeentelijke beleidsadviseur openbare orde en crisisbeheersing. Zeg maar de bestrijder van laag ingeschaald terrorisme. Wow! Angst en beven! Het advies luidt, dat een straatcoach (!) aan die steeds wisselende groep lawaaimakers moet vragen of zij genegen zijn om zich ‘elders’ te verenigen. “En als we dat niet doen?” vraagt een bij-de-handje. “Nou, dan eh…komt er een nieuw advies, maar dan ben ik allang wegbezuinigd hoor!” Wat ging er mis in 47 jaar..?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *