Geachte heer Rutte

Beste meneer Rutte,

Al een aantal jaar staat u aan het hoofd van Nederland. Als minister-president bent u zeg maar de voorzitter van Nederland.

 

Wikipedia zegt: De minister-president geeft leiding aan het ministerie van Algemene Zaken. In het instellingsbesluit van dit ministerie uit 1947 is aangegeven dat het ministerie zorg draagt voor de “zaken betreffende het algemeen Regeringsbeleid van het Koninkrijk, voor zover deze zorg niet bepaaldelijk wordt behartigd door een der andere departementen van algemeen bestuur”. Met deze algemene omschrijving laat de taak van het ministerie zich niet eenvoudig specificeren.

zuurIn deze uitdagende tijd waar alles op losse schroeven lijkt te staan is de vertrouwde basis van ongekende economische groei en altijd gesteund te kunnen worden door bijvoorbeeld banken en overheidsinstellingen allemaal een illusie gebleken.
Dat is vast niet gemakkelijk, want wat kun je doen? We hebben een enorme stap gemaakt richting Europa, om ‘samen sterker’ te zijn, maar vooralsnog zien wij burgers alleen maar dat er heel veel tijd en middelen heen gaan voor luxe overlegstructuren en het “redden” van de financieel zwakkere broeders zoals Griekenland, Spanje enzovoorts. Het grotere plaatje van de mooie eenheid is ons eenvoudige burgers nog niet zo helder.
Zeker niet nu we het allemaal zwaarder en zwaarder krijgen. En natuurlijk is Nederland geen Afrika met uitgemergelde kinderen met oedeem-buikjes maar ik zie om me heen toch heel veel leed. Natuurlijk zitten daar mensen bij die niet willen, dwars liggen om het dwars liggen maar dat is een heel kleine groep. Het hardst depri door rsdkomt het binnen bij de enorme groep die heel graag willen maar het even heel moeilijk hebben. Dit zijn ouderen die jarenlang gewerkt hebben en overal zekerheden hadden en die nu weg zien vallen, zieken en gehandicapten die gewoon niet kunnen en afhankelijk zijn, mensen die hun baan verliezen en zo een stuk achteruit gaan in hun inkomen en ondernemers die weliswaar voorbereid zijn begonnen aan het verwezenlijken van hun droom, maar de almaar voortdurende kaalslag door de economische malaise niet hadden ingecalculeerd en hiermee in de problemen zijn gekomen.
Dan is het grootste menselijke aspect een zeer prettige, namelijk aanpassingsvermogen. Als we naar de geschiedenis kijken dan hebben we als mensheid al enorm veel doorstaan dus dit gaat ook wel goed komen. Dat is een mooi toekomstbeeld en prettig om naar toe te leven. Tot het herstel zich inzet of de oplossing zich aandraagt mogen we het huidige ongemak denk ik niet over het hoofd zien. Een bezielende leiding zou dan toch wel heel prettig zijn.
rijksoverheadEn als ik eerlijk ben, meneer Rutte is dat nou precies wat ik mis. Prachtige constructies en nieuwe regelgeving voor pensioenfondsen, banken die omvallen redden, landen overeind houden voor het grote geheel is mij te veel ver van mijn bed-show als dat inhoudt dat ik mij daarin niet gesteund zie in mijn eigen situatie.
Ik kan nauwelijks rondkomen, moet iedere dag deurwaarders te woord staan, klop aan bij diverse instanties maar krijg of verwijten of ellenlange invulformulieren of geen gehoor, mijn kinderen kunnen niet op sportclubjes enz. enz.
En onder het mom van crisis wordt het allemaal alleen maar strenger, bureaucratischer en onmenselijker. En ik weet vele vele met mij die dezelfde of vergelijkbare situaties kennen. En de aantallen nemen niet af, mensen die alles dreigen te verliezen, of zelfs al verloren hebben nemen dagelijks in aantallen toe.
appleEn voor een grote groep geldt “we redden ons wel”, hulp komt uit vele onverwachte hoeken. Creativiteit viert hoogtij. Groepen en initiatieven ontstaan deels uit nood deels uit saamhorigheid. (en als ik heel eerlijk ben wordt het toch ook hoog tijd dat al die luchtbellen doorgeprikt worden, dat de ongelijkheid vermindert wordt, dat we succes eens anders gaan bemeten dan in hoeveelheid euro’s op de bank, waar het in de politiek duidelijk nog vooral om draait ). Elk nadeel heeft echt zijn voordeel!
Maar meneer Rutte, waar zijn uw ondersteunende woorden. Als minister-president verwacht ik ondersteunende woorden! Geef ons uw visie, projecteer een stralende toekomst, toon respect voor diegenen die het (heel) moeilijk hebben en geef raad, moed, hoop! Alleen opdraven op ‘verplichte’ nationale gelegenheden is niet genoeg. Aan het roer van een schip op woelige baren moet een kapitein staan appel en een eimet ballen, die weet wat hij doet om het schip overeind te houden om daarna weer de koers te laten hervatten, ook al is het alleen maar schijn en doet hij maar wat! Alles beter dan als een besluiteloze kip zonder kop op het dek heen en weer te rennen.
Dus meneer Rutte, kunt u zorgen dat we (degenen die nog altijd naar de politiek kijken voor een oplossing) onze eigen zorgen aan de kant schuiven omdat we weten dat we afkoersen op betere tijden? Wat is úw “ei van Columbus” Waar is het zoet, dat ons helpt bij al die zure appels waar we nog doorheen moeten bijten?