Liselotte van de Palts

Liselotte_von_der_pfalz
Liselotte van de Palts

Het is niet dat ik me niet voor talloze andere onderwerpen interesseer, maar het meeste schrijf ik over het onrecht en de mensonterende behandelingen in de sociale zekerheid en relationeel/huiselijk geweld. Dat is jammer. Want dat is niet wat ik voor ogen had met mijn leven. Het is wel wat me het meest hoog zit. Logisch! Liselotte van de Palts had ook niet voor ogen zichzelf aan het het 17e eeuwse hof van de zonne-koning vol te vreten met Duitse worsten en 5000 brieven aan ‘ma tante’ te schrijven, om de intrige en het verraad aan haar adres maar vol te houden. Hoewel in haar tijd alle adellijke vrouwen hooguit een sierraad waren aan de hand van hun man. En het huwelijk alleen maar politieke belangen veilig moest stellen. Vrouwen mochten dan van hoge komaf zijn, ze hadden niets in de melk te brokkelen. Mochten hooguit onderhoudend doch bescheiden aanwezig zijn tijdens feesten en partijen. Zelfs erfrecht hadden zij niet. Het enige recht dat zij hadden was voor troonopvolging zorgen. Baren dat het een lieve lust was.
Liselotte was geen bijstandsvrouw, maar minstens zo gevangen door de politiek als ik. De Franse koning hoopte via haar de Kurpfalz te erven. Haar vader hoopte op bondgenootschap met de Fransen. Ze was een soort ‘ruilmiddel’. Iets waar je vrede mee koopt. En moest daarom haar verdere leven slijten in het keurslijf van de etiquette aan het Franse hof. (Over keuzevrijheid gesproken!)

Ik ben haar brieven aan het lezen, omdat ik in het kasteel waar ze is opgegroeid gegidst heb. (één veel te korte zomer!)
Sterk karakter met verstand van zaken die zich geen blad voor de mond neemt. En daardoor als een bedreiging wordt gezien door o.a. de nieuwe maîtresse van de koning. Door haar kritische houding wordt ze steeds meer buiten gesloten en raakt geïsoleerd. Zelfs over de toekomst van haar eigen kinderen heeft ze uiteindelijk niets te zeggen. Alles wat ze meemaakt, braakt ze uit in haar brieven. Niet omdat het haar wat brengt, wat oplevert, een oplossing biedt. Maar omdat het oplucht.
‘Ich wäre erstickt, wenn ich dieses nicht gesagt hätte.’ Is één van haar gevleugelde uitspraken. Naast: ‘Wo der teufel nicht hingelangt, schickt er ein altes weib’.
Als ze in de 17e eeuw internet hadden, had ze vast ook op facebook, twitter en hyves gezeten. Ze schreef ook dat ze eigenlijk beter niet kon schrijven, omdat het niet hielp en ze er eigenlijk onrustiger van werd. Dat zette me aan het nadenken:

elisabeth-charlotte-du-baviere-duchesse-dorleans-avec-deux-de-ses-enfantsSinds ik weer teken ervaar ik tekenend veel meer rust, vrede en vooral tevredenheid als wanneer ik schrijf. Tijdens het schrijven word ik meegesleurd in de nare herinneringen en teveel gedreven door de bittere ervaringen. Het laat een zuur gevoel in me achter dat niet bij mij hoort maar bij de zender. Daar kan het maar beter blijven ook. Er is al genoeg zurigheid in de wereld.
Ik heb zoveel geschreven! Brieven, boeken, columns, blogs. Ik kan alleen nog maar in herhaling vallen. Net als Liselotte moet ik erkennen dat men toch niets doet met mijn kennis en ervaring. Daarom ga ik liever lekker kleuren!
Ook al was er nog zoveel te zeggen: Ik had het nog willen hebben over die hype met die boedhabeelden. Dat je overal op balkons, in tuinen en woonkamers boedha’s tegenkomt. Zelfs bij mensen waarvan ik vermoed dat ze niet eens weten wie boedha is en mogelijk zich ook nog niet af gevraagd hebben wie ze zelf zijn. (Van binnen dan)
En wat zou er gebeuren met het overschot aan boedha’s als de hype straks over is? Komen ze dan op de vuilstortplaats terecht of als plastic soep in de oceaan? Kunnen we het hele overschot dan niet boven fukushima dumpen, bovenop de plek waar die reactoren gesmolten zijn?
autobiografie vd PaltsVragen, vragen, vragen. Net als Liselotte weet je dat je er geen antwoord op krijgt en dat er geen echte oplossing is. Omdat de belangen (van anderen) te groot zijn.
Ik had het nog willen hebben over mijn voorspellende dromen over de wereld. In het verlengde van de alsmaar groter wordende ramp in Fukushima. Maar dat heb ik ook al eens eerder gedaan en dat brengt allemaal niets:
Een vrouw moet haar plaats kennen! Wo die raison will, dass eine Sache sein muss, muss man nur schweigen und nichts mehr davon sagen. Al was het maar voor mijn eigen innerlijke rust.
Dit was dus mogelijk mijn laatste geschréven blog!
Tekenend kan men de wereld natuurlijk óók nog een spiegel voorhouden
Via de Sprookjes-van-Sabine-blog zijn alle maaksels van mijn hand te volgen.

Sabine

4 gedachten over “Liselotte van de Palts”

  1. Het mysterie van het leven is vaak mooier als ze een mysterie blijft. Vragen lokken alleen maar meer vragen uit en antwoorden zelfs nog meer! Het is aan ons mensen denk ik de bedoeling je te blijven verwonderen over het wonder dat leven is. Vanuit een ander perspectief is ooit wellicht ineens alles helder maar daarmee de charme ook zoals een goochelaar ineens een stuk minder spannend is als je weet dat hij je te slim af is of zo…
    Misschien kun je je kleursels hier posten om te zien wat zij ons vertellen?

    1. Goh, ik lees eigenlijk nu pas je reactie. Maar wat leuk idee. Ik heb al vaker gehoord dat mensen van alles zagen in mijn tekeningen. Ook dingen uit geestelijke sferen. Althans, de pasteltekeningen dan ! Want mijn striptekeningen zijn plat en soms ordinair! Haha! Ik denk even over je idee na….Bedankt.

  2. Prachtig idee van Diana, je zou dat dan bijvoorbeeld in combinatie kunnen doen met je gedichten.
    Het zou een mooie bezegeling kunnen zijn van een omslagpunt waarin je inderdaad het zuur verruild voor hetgeen wat jóu gelukkig maakt. Ga voor jezelf dit keer Sabine, je bent genoeg in de bres gesprongen voor anderen. Richt je nu voor de verandering op je eigen authenticiteit, en je innerlijke rijkdom, en zie wat het je brengt. Of je ermee doorgaat of niet, ik wil je uit de grond van mijn hart bedanken voor je moedige schrijfsels. Mijn moeder die een heel wijs en spiritueel mens was zei altijd: Je bent niet je ervaringen. Je kunt er iedere dag opnieuw voor kiezen een andere weg in te slaan in je leven. Soms is het dan ook tijd om los te laten wat je niet langer dient, om nog dichter bij je (hogere) Zelf te komen. En je leven te gaan leiden vanuit je eigen kracht. Het is vind ik helemaal niet verkeerd om mensen bewust te maken van hun zwakke punten of die van een ander als dat leidt tot lijden. Maar daarna is het uitgesproken en tijd om de focus op jezelf te richten. Ik vind je een prachtig mens en een hele sterke vrouw. Vergis je niet in de kracht van kwetsbaarheid, vooral als je het niet langer verdedigt. Wees er trots op. Ga vooral door met je kunst. Daaruit haal ik heel duidelijk de dialoog tussen je hart en je ziel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *