Voorbestemming of vrije wil in de liefde

schlossheidelbergbewerkt
Dit is een tekening van Schloss Heidelberg, waar dit jaar werd gevierd dat het 400 jaar geleden is dat Elisabeth Stuart met Friedrich V huwde, die ook wel bekend werd als de winterkoning. In tegenstelling tot de meeste huwelijken in die tijd, was deze gebaseerd op echte liefde!
Friedrich was trouwens een kleinzoon van Willem de Zwijger. Die hier zijn grote liefde Charlotte de Bourbon vond.
Het is nog steeds een ontzettend romantische plek. Hier word je ‘verliefd’, zelfs al heb je niemand om verliefd op te worden.

Ik wilde een reactie schrijven op de prachtige blog van Robert Jan over serendipity.
Al ben ik vermoedelijk de laatste die iets zinnigs kan zeggen over de liefde. Daarom heb ik ook lang nagedacht 🙂
Ik zou zo graag geloven dat we een vrije wil hebben. Anderzijds is het in mijn geval misschien troostrijker dat alles wat ik meemaakte deel was van een groter plan dat ik niet zelf bedacht kàn hebben. Of gewoon een tragisch noodlot. Want mijn ervaringen in de liefde , zou geen mens uit vrije wil gekozen hebben.
Jaren heb ik me tevergeefs afgevraagd wat het is dat bepaalt of we ons tot iemand aangetrokken voelen. Is het die eerste uitwisseling van oogcontact, waarin we denken een glimp op te vangen van de ziel? Herkenning? Een maatje uit een vorig leven? Of is het slechts de uitwisseling van feronen? Of iets met mijn hormonale cyclus?

Zo’n ervaring, dat je ergens naar toe gaat en weet dat je iemand gaat ontmoeten, heb ik ook gehad. Niet eens zo lang geleden. Het begon er mee dat ik het alleen zijn na meer als 3 jaar zat was. Er van overtuigd dat ik mijn toekomstige partner niet zou gaan vinden in het lompe vissersstadje waar ik was neergestreken, had ik besloten hem zelf uit de kosmos tevoorschijn te toveren met mijn magische handboek voor beginnende heksen: Alles is energie. Je moet het alleen een beetje sturen!
Ik toog daarop bij volle maan naar het strand achter mijn huis, met een rozige doos vol rozenblaadjes, glittersterretjes en wenskracht. Ritueel bekrachtigd, natuurlijk!
Aanvankelijk kon ik het strand niet op, omdat het afgezet was met een dikke laag bagger. Wolken dreven voor de maan. Was het magische moment dan nu al voorbij? In het donker zocht ik mijn weg over de basaltblokken. Midden in de nacht, met die gekke doos in mijn handen.
Aan de andere kant van het paviljoen kwam de maan weer tevoorschijn. Ik kon iets verder het strand oplopen, maar de zee was nog zo ver weg (ook al was het opkomend tij), dat ik besloot de doos maar open te wippen. Onmiddellijk stak er een windvlaag op, die mijn rozenblaadjes, sterretjes en wenskracht meenam. De Godin zou mijn wensen lezen en spoedig zou er iemand op mijn pad komen.
Met kerst bezochten we een middeleeuwse kerstmarkt in Duitsland. Ik wist dat ik hem daar tegen ging komen. Verbaasd was ik toen ik weer thuis kwam, zonder dat er iets was gebeurd.
Maar plotseling ontstond er via de mail contact met een man die ik daar alleen maar had gezien. Hij was met een vrouw, dus het kwam geen moment in me op dat dit ‘hem’ kon zijn. Hoewel ik wel onder de indruk was van zijn verschijning. De vrouw had hem gedumpt, liet hij weten. Er ontstond een vriendschap met de man. En van het één kwam het ander. Zullen we maar zeggen. Tig keer op en neer naar Duitsland om hem te ontmoeten. Hij op en neer naar Friesland.
Hij was er van overtuigd dat wij op ZIJN pad waren gekomen omdat HIJ een ernstig auto-ongeluk had overleefd en er zeker van was dat hij ons nog een mooie tijd moest bezorgen voor het echt zijn tijd was. En ik was er van overtuigd dat de Godin deze man uit de kosmos had gestuurd. En wat de Godin stuurt, wijs je niet af! Ook niet als na een paar maanden blijkt dat de man aan een niet nader te noemen geestesziekte lijdt. In de liefde krijg je niets voor niets. Je moet moeite voor elkaar doen. Ik was daartoe bereid. Hij ook, leek het.
Maar zodra we daar waren, draaide hij om. Kon ik niets goed doen. En erger: hij heeft mijn kind slecht behandeld.
Ik ben er inmiddels aan gewend slecht behandeld te worden door mannen. Maar aan mijn kind moet je echt niet komen. LINK word ik! Héél link! Ik heb ons nog diezelfde avond door de politie in veiligheid laten brengen in een Blijf huis.
Volgens zijn vrienden had ik echter een lot uit de loterij gewonnen! Desondanks heb ik het ‘lot’ toch maar terug gegeven en zit sindsdien in een spirituele crisis. Want hoe zit dat nou, met die metafysische wetten en de serendipity? Zelfs de kaarten lieten zien dat ik de liefde had gevonden!

Wat ik er van geleerd heb is dat je niet de kaarten moet raadplegen of je pendel. Maar zijn medicijnkastje! Wat slikt-ie voor pillen! Hoe is zijn alcoholconsumptie! Wat zegt zijn ex!

Ik heb mijn magische handboek voor beginnende heksen inmiddels in de wilgen gehangen. Je kan toveren tot je een ons weegt. Blijkbaar hebben we over de liefde (of wat daar voor door moet gaan) heel weinig zelf te zeggen. Het komt of het komt niet. Maar als het komt, bepaal IK wat ik van iemand wel pik en wat niet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *