Voorbestemming of vrije wil, deel 2

zonnekracht
Robert Jan schreef in zijn blog dat de gave van het tijdig zien tijdens de heksenjachten in de middeleeuwen structureel is uitgemoord.
Dat kan niet. Die zielen zijn of opnieuw geboren en delen nu weer opnieuw hun kennis met de mensen die nog niet door de verschillende dimensies heen kunnen kijken. Voorbij tijd en ruimte. OF ze zijn in één van die andere dimensies bezig ons te helpen om vooruit te komen.
Er is geen dood, dus je kunt niet iets uitmoorden. Zeker niet iets wat bij ons hoort. Ons erfrecht is.
Ik kreeg als kind spontaan een bijna doodervaring, die mij toen al op andere ideeën bracht dan leeftijdsgenootjes. Al snel maakte ik meer paranormale ervaringen mee, waar geen logische verklaring voor was. Mijn moeder bracht me in contact met een paragnost die me hielp te begrijpen wat ik meemaakte en me waarschuwde dat ik dit later net als hij, verder zou ontwikkelen.
Ik ben in boeken verder gaan zoeken naar de antwoorden om van mijn innerlijke verwarring af te komen. Hoe kun je dingen weten die je niet weten kunt? Hoe kun je dingen horen of zien die zich duizend km. verderop afspelen? Dat zijn verwarrende dingen voor een kind.
Ik las alles wat los en vast zat op het gebied van occultisme, parapsychologie en oosterse filosofie.
Rond mijn twintigste leerde ik mediteren. Rond mijn dertigste ging ik de kant op van de vedische handanalyse, de reiki en de transpersoonlijke therapie met o.a. reïncarnatietherapie in het lespakket.
Ik heb al heel wat vorige levens mogen zien. Of glimpen er van op mogen vangen.
Wat me opviel was dat ik duizenden jaren geleden al dezelfde weg ging als die ik nu ga: Ik leefde in de bossen. Was door mijn stam verstoten, omdat ik hele oude kennis bij me droeg (van andere sterren) die voor hen bedreigend was. Ze begrepen me niet en vonden me eng. Ik wilde alleen maar helpen. Ik tuurde tussen de bomen door naar mijn stam, met de tranen in mijn ogen dat er niets was wat ik kon doen om hun leven makkelijker te maken.

Ook nu leef ik figuurlijk gesproken aan de rand van de maatschappij. Verstoten en verguisd omdat mijn levensfilosofie of levensstijl of wat het ook is, voor veel mensen niet te begrijpen is. Ze het eng vinden. Afkeuren. Of gewoon gek vinden.
Vooral toen ik in Drenthe kwam wonen, ging het mis. Vanaf dat moment begonnen de gekteverklaringen. Bedreigingen. Mensen die het getal van de duivel op mijn raam schreven als ik niet thuis was. Voor me gingen bidden om de duivel uit me te drijven. Echt waar! Ik heb het allemaal meegemaakt.
Het is in die zin karma, dat ik in de prehistorie ook in een stam in Drenthe heb geleefd. Vrouwen waren alleen maar om kinderen te baren. En een man had kinderen bij verschillende vrouwen. Het was erg primitief, onbeschaafd en onontwikkelt en als ik heel eerlijk moet zijn, vind ik dat nog steeds. Er zijn dorpen waar het gedrag van mannen en de wijze waarop zij over vrouwen praten sterk doet denken aan de prehistorie.

Gelukkig worden de mensen die hoog gevoelig in het leven staan, met hele oude kennis en ‘paranormale’ gaven, steeds meer gesteund uit ook wetenschappelijke hoek. Heel blij ben ik met Cardioloog Pim van Lommel en de neuroloog Eben Alexander.
We zijn niet de enigen! Ik ken ook meer vrouwen zoals ik. Ik ben een bewonderaar van Marianne Notschaele, die als reïncarnatie-therapeute meerdere boeken heeft geschreven over het onderwerp. Het zal me niet verbazen als ook zij in de geschiedenis van onze ‘beschaving’ veroordeeld is geweest om haar hoge ontwikkeling. Het is haar wel gelukt om in dit leven erkenning te vinden voor haar werk.
Mij niet.
Dat komt omdat het mijn tijd niet was om naar de aarde af te dalen. Ik ben te vroeg geïncarneerd, omdat ik zag dat het fout ging met de Aarde en ik iets wilde doen!
Vanaf mijn twaalfde ben ik dan ook al actief met vrede, milieu en tegen armoede. Maar het is allemaal zinloos. De dingen gaan momenteel zoals ze moeten gaan: Flink verkeerd!
Ik heb in vele dromen mogen zien wat er met de aarde aan de hand is en mogelijk ook een voorproefje van wat er nog komen gaat. Hoewel het moeilijk is om de betekenis van dit soort dromen juist te interpreteren.
Ik was eigenwijs. En ik zal nu mijn tijd hier uit moeten zitten. Ik heb mijn plichten als moeder. En die probeer ik zo goed als de omstandigheden het toelaten, na te komen.
Omdat mijn gezondheid echter nogal achteruitgaat, vind ik dat ik moet stoppen met bloggen.
Ik heb lang genoeg mijn nek uitgestoken over allerlei onderwerpen. Deels omdat ik mijn kennis wilde delen. Deels als uitlaatklep. Ik vind schrijven leuk en hoopte dat ik er ook mijn werk van kon maken.
Dat is helaas niet zo.
Mijn hoofd is moe. Ik heb al mijn energie nodig om de komende bezuinigingen op te vangen, alle kopzorgen, mijn dochter. Ik ben alleen aan haar iets verplicht. Ik heb haar geboren laten worden in een wereld die haar mogelijk niet eens een toekomst te bieden heeft. Ik moet er voor haar zijn nu. En dus mezelf overeind houden.
Het maakt me moe als ik elke dag denken moet wat ik nu weer zal bloggen.
Schrijven is leuk, maar vraagt best veel denkwerk. En zelfs daar heb ik even de kracht niet meer voor.
Dus, lieve soulvability-heksen en tovenaars: Ik zeg gedag. Alle goeds! Pas goed op jullie zelf. Bedankt voor het lezen.

p.s: de tekening zou ik haast vergeten: Het geeft weer dat God (verbeeld als de zon) in ons allen schijnt en alles een weerspiegeling is van het Goddelijke.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *