Het grote loslaten 62 – Bevrijd ons

Op 13 september 2007 is de Verklaring voor de Rechten voor Inheemse Volkeren door de Verenigde Naties aangenomen. Slechts vier landen stemden tegen: Australiё, Canada, Nieuw Zeeland en natuurlijk de Verenigde Staten. Een heuglijke dag. Vanaf dat moment zijn de rechten van de inheemse volkeren beschermd. En wordt ondermeer de instandhouding van de oude culturen en tradities via onderwijs geborgd en wordt discriminatie verboden. Zou je denken.

130920132We zijn nu zes jaar verder en van de bescherming van de rechten van de traditionele volkeren is bitter weinig terecht gekomen. Sterker nog, de positie van de “indigenous” lijkt zwakker dan ooit. Zwakker nog dan tijdens het koloniale tijdperk dat de wereld vanaf de 18e eeuw tot en met diep in de 20e eeuw teisterde. In plaats van een feestdag voor de inheemse volkeren is 13 septembereen dag van protest geworden. Jaarlijks vinden op die datum wereldwijd manifestaties plaats. Ook in mijn thuishaven Den Haag vindt sinds 2010 op deze datum een gezamenlijke drumceremonie plaats.

Drumceremonie

Dit jaar werd de Drumceremonie onder meer bijgewoond door drie leiders van de Iroquois, een aantal traditionele Alifuru uit de Molukken en activisten uit West-Papoea. Wat mij, ook voorgaande jaren, is opgevallen is dat de inheemsen zich als een vis in het water lijken te voelen op voor hen vreemde bodem, terwijl de Nederlanders  wat onzeker manoeuvreren tijdens de ceremoniële activiteiten.

130920131In de ceremonie werd  een aantal Nederlanders betrokken, dat zich had ingezet voor de bescherming van de rechten van onderdrukte volkeren. De verbondenheid en souplesse die de inheemsen uitstraalden, ontbrak bij het houterige optreden van de gastheren. Zeker, er werden mooie woorden gesproken. Woorden van spijt en het respecteren van rechten. Er werd zelfs gesproken over het bevrijden van de ontdrukten.

Muren

En ja. Het is waar. Wij, de westerse mensen, hebben de oorspronkelijke volken van hun geboortegronden verjaagd. We hebben ze bestolen van hun land, hun water, hun lucht. We hebben hun bodemschatten afgegraven. En we hebben ze verbannen naar barre gronden die wij hebben ommuurd met prikkeldraad en beton.

security complex 2En nu bouwen we nog steeds muren. Nu bouwen we muren rondom onszelf. Muren van papier. Muren van papier en regels, waarbinnen wij onszelf veilig wanen. Muren van steen ook inmiddels. Met bewakers om ongewenste elementen buiten onze luxueuze resorts en security compounds te houden.

Maar we hebben niet in de gaten dat wij zelf inmiddels de gevangenen zijn geworden. De muren van steen, regels, papier en gedachten vervreemden ons steeds meer van de werkelijke wereld. Wij raken in het westen steeds meer afgescheiden van de bron. Steeds verder weg raken wij van onze oorsprong.

Tegenstellingen

De confrontatie met de oorspronkelijke bewoners van grote delen van de aarde, die hun tradities trouw zijn gebleven maakt pijnlijk duidelijk hoezeer wij de verbinding met de wereld hebben verloren. De expliciete dankbaarheid voor “al dat is” die de inheemse volkeren dagelijks praktiseren staat in schril contrast met de vanzelfsprekendheid waarmee we  iedere technologische verworvenheid absorberen. Het diepe respect voor mens, dier en plant steekt af tegen de arrogantie waarmee de westerse mens haar omgeving tegemoet treedt. De verbondenheid van de inheemse met zijn leefomgeving staat haaks tegenover de ontwortelde, zeg maar ontheemde, stadsmens. De traditionele harmonie die gebaseerd is op acceptatie en vertrouwen contrasteert met de westerse  wantrouw, argwaan en de behoefte aan controle.

Gevangen

13 september, bij de Vredesboom in het Haagse stadspark in de wijk Transvaal was het voor mij overduidelijk: “Beste inheemse mens, niet jullie, maar wij zitten gevangen. Wij zitten gevangen in een gouden kooi, gesmeed van geroofde schatten van moeder Aarde. Gevangen in een gouden kooi die ons afgescheiden houdt van de werkelijkheid. Help ons om weer verbinding te krijgen met die werkelijkheid. Bevrijd ons.”

2 gedachten over “Het grote loslaten 62 – Bevrijd ons”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *