Het grote loslaten 69 – Superhero

De afgelopen paar weken heb ik het huis gedeeld met een Superhero. Sterker nog, ik  deel het huis met meerdere Superhero’s. Met Spiderman, Superman, Batman, Ironman, He-man, Captain America, Ben 10 en niet te vergeten, een Ninja-warrior.

PA150257

Mijn huisgenoot kleedt zich meerdere malen per dag om en schakelt moeiteloos over van Superman naar Spiderman en dan weer naar Captain America. Het geeft mijn bestaan zoveel meer dynamiek. Mijn voorkeur gaat uit naar de helden Iron man en Captain America. Waarom? Omdat mijn vier-jarige voordeurdeler van hen geen “kant-en-klare” kleding ter beschikking heeft. Om de rol van Captain America, die kennelijk in het blauw opereert,  aan te nemen, draagt hij zijn Superman-shirt binnenstebuiten en als hij als Ironman door het leven gaat doet hij hetzelfde met zijn rode Spiderman-outfit. Het doet een extra beroep op het fantastisch vermogen van deze jonge pur sang acteur.

PA180264Jazeker, ik ben in “die kaap” in een heus kostuumdrama verzeild geraakt. Ik geniet ervan om deel uit te maken van de imaginaire wereld van de kleine krachtpatser. Toegegeven, het kost mij wel het een en ander. Ik krijg er van langs met zwaarden, vuisten, voeten, nagels en alle andere denkbare randapparatuur die een Superhero ten dienste staat. Ik kan u uit pijnlijke ervaring meedelen dat de schaamstreek en het hoofd de meest kwetsbare delen zijn van een goedbedoelende oom. Maar ik onderga de kwellingen met plezier.

De ontluikende consument

Toch plaats ik wel enkele kanttekeningen bij het spel van onze Superhero. Ten eerste houdt Spiderman erg van zijn appeltjes. Spiderman-appeltjes wel te verstaan. Spiderman-appeltjes zijn appels, die uit zijn Spiderman-lunchbox komen. Ook Spiderman-cookies behoren tot het favoriete voedsel van de ontluikende consument. Want dat is hij natuurlijk, een ontluikende consument. Een onbedorven geest, die bijzonder vatbaar is voor alle marketingtrucs die op hem worden afgevuurd.

PA240010Het “Spiderman-format” bestaat naast films en cartoons natuurlijk uit een veelheid aan producten, die vanwege het gelicenseerde Sprdermanlogo voor een veelvoud van het bedrag dat normaliter voor de prullaria, door leeftijdsgenootjes van mijn superneef in weggestopte sweatshops in het Verre Oosten gefabriceerd, gangbaar is. In hoeverre is het spel onbevangen als de producenten van de kostuums en de requisieten het scenario van te voren al hebben uitgeschreven?

Good Guys en Bad Guys

Mijn Superhero verzekert mij meerdere keren per dag:”I am a Good Guy!” En daarna natuurlijk:”Ek gaan die Bad Guys doodmaak!!” “Ek hak hulle arms af en ek kap hulle koppe af!!!” Ik heb de afgelopen periode ook veel cartoons bekeken (er was geen ontkomen aan). Het plot van alle filmpjes was dezelfde: een groep door en door slechte mensen, terroristen, valt de beschaafde wereld aan en dreigt de gehele beschaving te vernietigen; de dreiging is enorm; dan verschijnt onze Superhero ten tonele en veegt de vloer aan met het geteisem en het Goede overwint.

Jonge kinderen wordt op deze manier duidelijk gemaakt, dat de wereld bestaat uit Good Guys en Bad Guys, en dat de Bad Guys het slecht met ons allemaal voor hebben. De dualiteit wordt er zo al snel ingeplant. En wie zijn die “Bad Guys dan?”

PB080136Ik herinner mij dat ze in de tijd dat ik jong was dikwijls spraken met een Russisch accent. Ten tijde van de Koude Oorlog moest het beeld van de slechte Rus natuurlijk worden uitvergroot. Vandaag spreken veel Bad Guys natuurlijk met een Arabisch accent. Het zijn de Moslims die het nu moeten ontgelden. En als ze cartoons op de Westbank zouden maken, dan zouden de Bad Guys een Israëlisch accent hebben. En in Noord-Korea een Amerikaans accent. Enzovoorts.

Nog voor dat de formele indoctrinatie in de schoolbanken is gestart, wordt de dualiteit van goed en slecht in de jonge hersentjes gestampt. En deze wordt daarmee een realiteit, of anders gezegd, zij vormt daarmee de basis voor de realiteit die deze jonge geest zal co-creëren. Een realiteit die bestaat uit Good Guys en Bad Guys. En de legitimatie om de Bad Guys te doden. Vanwege de gepercipieerde dreiging die deze slechteriken op de goede wereld uitoefenen.

Tenslotte...

Ik wil duidelijk stellen dat ik het stimuleren van de fantasie en het creatieve vermogen van een ieder, en vooral jonge kinderen van harte ondersteun. Ik speel dan ook graag een figurantenrol in het spel van mijn neefje. Ik zou alleen liever een rol spelen in een spel, waarin de requisieten – en daarmee het spel – niet reeds “ge-prepackaged” zouden zijn, want dat werkt slechts beperkend in het creatieve proces. En meer nog, ik zou graag een rol spelen waarin niet de dualiteit maar de verbinding wordt gezocht. Meer nog dan met een Superhero, zou ik een bijrol willen spelen met een  Superdad, Superfarmer of Superdocter. En in dit laatste geval, wel graag een holistische arts 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *