All I want for Christmas is you 2

Dit is zo natuurlijk

Voor veel mensen zijn betekenen de Kerstdagen verdriet en eenzaamheid.Dat geldt voor mij ook. Niet zozeer om mezelf. Ik vermaak me wel. Het is gezellig om mijn familie om me heen te hebben.Ik denk aan alle kinderen die hun mama en papa niet mogen zien met Kerst, omdat ze op valse gronden uit huis zijn getrokken.Naast de pijn van het gemis, krijgen ze ook te maken met indoctrinatie (je moeder en vader willen niet voor je zorgen) en onzekerheid.Wanneer mogen ze naar huis? Wanneer is iedereen weer bij elkaar?

Nirvana en Demi Van den Brink hadden de moed te praten over het misbruik door hun oma en opa.

Al eerder heb ik over dit drama geschreven.In plaats van veiligheid, kregen ze er straf en nog meer pijn voor terug. Aan hun ouders lag het niet. Thuis mochten ze praten en hun moeder en vader wilden niets liever dan hun kinderen beschermen. Zij wilden het beste voor hun dochters. Ben Van den Brink ging verhaal halen bij zijn schoonvader en is aangehouden voor ‘bedreiging.’
Leonie moest ook in gesprek met de Raad voor de ‘Kinderbescherming’ en er kwam een rechtszaak wat er met de kinderen zou gebeuren.
Volgens de ‘hulpverlening’ zorgde Ben Van den Brink voor een onveilige thuissituatie. Maar bij hun ouders voelden de meiden zich veilig en geliefd.De rechtszaak ging heel snel, Leonie mocht amper iets zeggen. De rechter besloot tot een Uithuisplaatsing voor drie maanden op basis wat ze in het rapport van RVDK had gelezen. Ben of Leonie hadden het rapport nog helemaal niet gezien.Op papier is alleen een Ondertoezichtstelling uitgesproken.Ben Van den Brink zat toen in de gevangenis.Toen moest Leonie de meisjes, die niemand iets misdaan hadden, gaan vertellen wat de rechter had besloten.Drie maanden is een lange tijd, zeker als je pas vijf jaar bent…
Ook voor Nirvana van toen elf jaar, was het niet te overzien.“Ik ga niet, dat kan ik niet. Je bent zo goed voor ons, mama. Het is niet eerlijk.”
Demi moest ook erg huilen.

Eerst zou er nog een gesprek komen. Toen belde de Voogd aan, met vijf man. De meisjes moesten meteen mee.
Nirvana rende de deur uit en sprong op haar fiets, helemaal overstuur.
Leonie ging haar achterna en haalde haar over om terug te komen.
Nirvana sloot zich op in haar kamer en deed het raam open.
Leonie praatte op haar in om het raam weer dicht te doen en terug te komen.
Intussen praatten de ‘hulpverleners’ in op Demi, dat het helemaal niet zo erg is wat er ging gebeuren. Ook bij haar bleven de tranen komen.

Er is tegen hen gezegd: “Jullie komen terecht bij allemaal lieve mensen, die goed voor jullie zorgen.”
Toen ze hun spullen moesten inpakken, bleef Nirvana dingen uit de tas gooien.
“Dat kan ik niet, dat doe ik niet. Ik ga niet met die vreemde mensen mee! Je weet dat Demi en ik nooit wilden logeren.”
Leonie had het gevoel dat er iets niet klopte. Niemand kon een machtiging of beschikking laten zien. Mochten zij de meisjes wel meenemen? Al vanaf dag één was het ontvoering.
“De grote mensen maken zich zorgen om jullie”, presteerde de voogd het ook nog om te zeggen.
De meisjes is beloofd dat ze zeker met de Kerst(boom) weer thuis zouden zijn.Na vier jaar zijn ze nog niet terug.In bijna iedere brief aan haar moeder en vader, geeft Nirvana aan hoe graag ze naar huis wilt.

Ze kwamen in een hel terecht. Iedere ochtend wakker worden zonder hun moeder en vader om zich heen. Ouders en kinderen worden van elkaar vervreemd. Bewust worden ze getraumatiseerd en bedreigd om daar met niemand over te praten, zodat ze hun ervaringen leren verdringen.
Het misbruik ging gewoon door.
De liefde tussen ouder en kind bestaat voor de ontvoerders niet. Voor hen is het een spel om zoveel mogelijk kinderen te oogsten.
Hebben zij zelf geen kinderen, of broertjes, zusjes, neefjes of nichtjes?
Ook ik heb nog geen eigen kinderen, maar ik moet er niet aan denken om gezinnen uit elkaar te trekken.
Nog steeds geloof ik oprecht dat er eerlijke mensen zijn, die echt om kinderen en gezinnen geven. Of hou ik mezelf voor de gek?
Tot nu toe is er nog geen hulpverlener of politie-agent geweest die de meiden bevrijd heeft en het misbruik aanpakt. Of worden eerlijke mensen teruggefloten, zodra ze zich in deze zaak willen verdiepen? Mensen met rechtvaardigheidsgevoel kunnen worden bedreigd met ontslag, juridische stappen of ze worden overgeplaatst.
Zo zijn er duizenden kinderen die tegen hun wil vast worden gehouden. Naast de pijn van het gemis, krijgen ze vaak te maken met vele overplaatsingen, onderdrukking en vaak worden ze mishandeld of misbruikt.

Nee, december is voor mij geen feestmaand.Laten we eerst eens inhoud geven aan de kerstgedachte, in plaats van ons onder te dompelen in de decadentie van dure cadeaus en lekker (vooral veel) eten.Voor mij is al die uiterlijke schijn te banaal voor woorden.Kinderen met hun ouders herenigen, dat zou pas een mooie kerstgedachte zijn.Nirvana en Demi verdienen het om vóór de Kerst thuis te zijn, na vier jaar pure ontvoering. Laat het licht weer over hen schijnen.
Als we de vrede, liefde en het samenzijn, eens werkelijk gaan leven, dan kan de kerstmagie terugkeren.

Nirvana’s Brief:

Lieve mama,
Ik mis je heel erg! Je zorgde gewoon goed voor ons. Ik mag je maandag weer bellen. Daar verlang ik zo naar!Ik hoop dat ik je zo snel mogelijk mag zien.Ik let goed op Demi ze vindt het nog moeilijk om te slapen
ik ook heel erg!!! en het avondeten vind ik ook nog moeilijk en in de ochtend.
Ik ga elke dag een brief schrijven hoe het met mij en Demi gaat.Ik stuur ook elke dag een brief naar papa dat beloof ik!
Morgen schrijf ik weer en brief  xxx Nan
doorgestreept: Ik kijk in de avond ook GTST
I LOVE YOU maar ik wil het liefst bij jou zijn|LIEVE CHELS ,LOVE YOU ALLWAYS ,TOGETHER FOR EVER!!.

I Love you ALWAYS

één gezin

pap  mam FOR EVER

pap  deem    deem  mam

pap  nan

MAM  NAN

(RONDJES) DOODLES  NAN, DEEM EN MAM

NIRVANA S EIGEN WOORDEN !!!

“Ype (= opa) heeft me bij me keel gepakt. Ik voelde het vanmiddag.
overal pijn hoofd oor benen, slaap keel maar …. ”

Opa (Ype)

1. kast geduwd
2. onder water geduwd
3. bij me keel gepakt

1 = herinner ik beetje
2 = herinner ik niet maar ik zie het wel
3 = herinner ik niet maar voel ik wel ”

Brief, geschreven door Nirvana van den Brink, oktober 2009 (uithuisplaatsing was sept. 2009)
(5 getekende hartjes links langs de tekst van boven naar beneden).

Lieve mama,

Met mij en Demi gaat het goed zolang jij sterk bent en papa.
Ik en Demi huilen nu wat minder want we weten dat jij wel op bezoek mag komen, maar
we missen jou, papa en Doodles wel heel erg.
Geef een heel dikke kus aan Doodles want hij is natuurlijk jarig en ook van Demi.
Ik hoop dat ik je snel weer kan knuffelen en kan vasthouden.
Ik verlang altijd naar maandag want dan komt René (Hartog, BJZNH) en die zegt wanneer jij mag langskomen en daar verlang ik zo naar en ik mag je maandag en donderdag bellen. Dan ben ik heel blij en Demi natuurlijk ook.
We krijgen hier op en woensdag zakgeld Demi 0.50 en ik 2,50.
We zijn ook daar al een keer in het dorp geweest. Daar hebben Demi en ik hele lekkere snoepjes gekocht.

Nou mama ik ga slapen en morgen mag ik jou weer bellen en Demi natuurlijk ook!

Nan en Deem xxx

I love you always.

2009september_1_leonieminkema

2009september_2_leonieminkema

2009september_3_leonieminkema

www.o-m-ongekende-misbruik.webnode.nl/nieuws/

www.nirvana-en-demi-van-den-brink.webnode.nl/nieuws/
www.schijn-o-t-s-en-u-h-p.webnode.nl/

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *