licht en duisternis

licht aan/licht uit – liefde/haat – angst/vrijheid – blij/bedroefd – goed/kwaad          

god/duivel – onzeker/zeker.

Dit zijn zomaar wat voorbeelden van de contrasten maar waar ik het hier in dit blog over wil hebben is het verschil tussen licht en duisternis in je eigen persoon en karakter.
Het mooie is dat alle contrasten zoals hierboven beschreven in eigen persoon kunnen worden beleefd maar waar het mij om gaat is hoe licht en duisternis in je leven ontstaat en hoe je er in een situatie mee om gaat. 

Je kan licht en duisternis heel spiritueel bekijken en heel rationeel……Ik zal het proberen vanuit mijn gevoel te beschrijven zoals ik dat in mijn leven heb ervaren.

In het jaar 1971 zag ik letterlijk voor het eerst het licht. Ik werd geboren in de meest pure vorm zoals je als mens op aarde komt. Vanaf die dag wordt je als persoon gevormd door alles wat je in je omgeving meemaakt. De verbinding met je moeder die al in de baarmoeder is ontstaan en die altijd zal blijven. Je leert je vader kennen en ook met hem heb je al een vorm van verbinding omdat je de stem hebt leren kennen toen je nog in de baarmoeder zat en zonder dat je het zelf weet zijn er in die 9 maanden ook al dingen waargenomen die je in je verdere leven mee neemt. Het voedsel wat je moeder at, de muziek die je ouders luisterde maar ook de ruzies die er waren of roken en/of drankgebruik.

Je karakter wordt uiteraard grotendeels gevormd door de genetische erfenis van je ouders. Je hebt genen van je vader mee gekregen en genen van je moeder en op de dag van je geboorte kom je in je meest pure vorm in de grote mooie wereld.
Tot je volwassenheid wordt je karakter ook grotendeels bepaald door externe factoren. Je gaat naar school, krijgt les van een juf of meester, je krijgt vriendjes, je ouders kunnen gaan scheiden of nog erger, je komt bloot te staan aan mishandeling of seksueel misbruik. Ook het eventuele geloof van je ouders speelt hierin mee. Maar zo zijn er ook ouders die niet geloven en bijvoorbeeld zeer racistisch zijn. Hoe vormt je dit als kind en wat neem je daarvan mee in je volwassen leven en wat heeft dit te maken met licht en duisternis.light-dark-shadow

Dan komt het moment dat je op eigen benen gaat staan en je zelf je eigen beslissingen moet gaan nemen….Er komt de keuze voor een partner, de keuze van een baan, het kopen van een huis enz enz. Ook deze factoren hebben nog invloed op het vormen wie je uiteindelijk bent/wordt.

Zo kan het dus zijn dat bovengenoemde contrasten al heel vroeg het “licht” zien en je dus als kind al te maken krijgt met je verlichte kant of je donkere kant…..Je kan als kind te maken krijgen met pesten maar ook kan je juist de pester worden. Je kan een behulpzaam en sociaal kind zijn maar ook kan je het dievenpad kiezen. Je kan op latere leeftijd met vrienden of vriendinnen leuke avonden beleven zonder drugs of drank maar je kan je hier ook juist in gaan verliezen….Al deze voorbeelden komen dus voort uit je verlichte of duistere kant. Wat bij al deze voorbeelden wel moet worden vermeld is dat het een keuze is die je uiteindelijk zelf maakt.

De keuzes en/of fouten die ik dus in het verleden heb gemaakt waren uiteindelijk mijn keuzes maar deze zijn wel ontstaan door mijn ervaringen in mijn vroegere jeugd en opvoeding. Ook invloeden van bijvoorbeeld “foute” vrienden zijn hier zeker van invloed bij geweest.

Vanuit mijn gevoel ervaar ik de laatste tijd dat licht en duisternis met mijn innerlijke stem te maken heeft. Luisteren naar je gevoel heeft twee kanten. Aan de ene kant heb je een stemmetje die je verteld wat goed is maar aan de andere kant heb je ook een stemmetje die je triggert verkeerde keuzes te maken….

Koppel ik dit terug naar het geloof dan zou je het kunnen omschrijven als God versus de duivel.
Tot voor kort was ik volkomen atheïst en geloofde ik nergens in. Echter, toen ik er achter kwam dat ik hoog sensitief was kwam ik in contact met mijn innerlijke stem begon dat te veranderen. Vanaf dat moment begon er bij mij iets te groeien en ging ik beseffen dat er meer was tussen hemel en aarde. Ik kwam tot de ontdekking dat ik mezelf jaren heb laten leiden door mijn duistere stem. De stem die zei dat ik niet waardig was. De stem die mij liet beïnvloeden door mensen en mij keuzes liet maken waar ik (mijn innerlijke goede stem) niet achter stond. Ik wilde in die jaren vertrouwen op mijn gevoel maar mede door de vorming door mijn verleden was ik het ratio kwijtgeraakt die mij kon helpen verstandige keuzes te maken. Ik was mij er in die jaren natuurlijk nooit van bewust al voelde ik altijd wel dat er iets niet klopte. Ik moet daarbij vermelden dat ik zeker geen traumatische jeugd heb gehad maar door terug te gaan naar mijn kinderjaren in de zoektocht naar mezelf kwam ik tot de ontdekking dat er heel veel factoren waren die mij in die tijd hebben gevormd. Als ik in mijn kinderjaren bijvoorbeeld had geweten dat ik hooggevoelig was en daarmee om had leren gaan of er ieder geval de bevestiging in had gekregen dan had mijn leven op het moment dat ik dit blog schrijf er wellicht volledig anders uitgezien.

Toen ik 30 was resulteerde dit dus ook in een zware depressie waarin ik in complete duisternis leefde en niets mij meer kon opvrolijken. De duistere kant van mij had gewonnen. De duivel had toegeslagen en stond lachend toe te kijken hoe ik in zelf-afwijzing verder wegkwijnde in zelfmedelijden. Al in de jaren daarvoor uitte zich dat in het feit dat ik veel ziek was en ook in de jaren van mijn depressie en in de jaren daarna was er constant wel iets lichamelijks met mij aan de hand. Als ik de lijst bij de huisarts zou opvragen met antibiotica, pijnstillers en spierverslappers en andere lapmiddelen dan zou ik bijna een apotheek kunnen beginnen. Het slikken van al deze medicijnen was ook weer van invloed op mijn immuunsysteem waardoor ik eigenlijk roofbouw pleegde op mijn lichaam. Mijn lichaam vroeg om medicatie en verzon iedere keer weer een aandoening om aan deze verslaving te voldoen. Mijn lichaam kon zichzelf niet meer genezen en was afhankelijk geworden van de farmaceutische industrie. In mijn ogen is dat nu de duistere kant van de geneeskunst ( al kunnen we ook niet zonder ) De lichte kan van de geneeskunst herken ik in de homeopathische middelen die vaak veel gezonder zijn en zeker niet altijd onderdoen tov de reguliere geneeskunst. We kunnen niet zonder beide vormen van geneeskunst alleen is het jammer dat ze niet naast elkaar kunnen leven omdat de reguliere geneeskunst dit bewust tegenhoud uit winstbejag en macht.

Ik heb in mijn verleden flinke fouten gemaakt en mensen gekwetst. Echter, weet ik nu wel beter en weet ik ook dat juist de mensen die ik gekwetst heb ook de mensen zijn die mij mijn gevoel van eigenwaarde hebben afgenomen waardoor ik zo de weg kwijt was dat ik dingen ging doen die ik vanuit mijn “lichte” kant nooit had gedaan. Dat is de les die ik geleerd heb door kennis te maken met de lichte kant van mijn persoonlijkheid.

Na mijn ontdekking van mijn innerlijke “goede” stem is er bij mij heel veel veranderd. Dit begon met het zoeken van bevestiging na mijn scheiding. Ik was onzeker, angstig, vol haat, woede en zeer bedroeft. ( grappig, dit zijn de steekwoorden waar ik mijn blog mee begon). Ik ging mij openstellen en vertelde mensen die ik vertrouwde mijn levensverhaal. Mede door deze mensen ben ik gaan geloven in die lichte kant van mezelf en merkte ik dat kwetsbaarheid juist kracht is. Ik besefte dat het hebben van een ego juist mensen op afstand houd terwijl je ook je ego nodig hebt om je zelf te beschermen. Dit moet dus in balans zijn. Ik besefte dat het uiten van je gevoel bij de juiste mensen je in staat stelt je te verbinden met mensen en dat je daardoor kan groeien als mens.

Ik heb in de afgelopen twee en half jaar veel van mezelf mogen ontdekken met hulp van dierbare “nieuwe” mensen. Ik heb geleerd om van mezelf te houden en heb geleerd de bevestiging steeds meer uit mezelf te halen. Ik ben er nog druk mee om te leren dat ik niet altijd mensen nodig heb om mezelf goed of veilig te voelen want als je na 41 jaar voor het eerst op eigen benen komt te staan dan is alleen zijn soms erg eenzaam.

Ik weet dat ik steeds meer afstand neem van mijn duistere kant en voel nu ook echt dat de verlichting in mij aan de winnende hand is. Er overkomen mij steeds meer mooie dingen op mijn pad en ik kan nu met overtuiging zeggen…….. Dat heb ik zelf gedaan, helemaal zelf…..ik zie weer licht….

Alleen dat verrotte donkere stemmetje blijft toch ergens knagen…

2 gedachten over “licht en duisternis”

  1. Hoi Peter indrukwekkend levensverhaal.
    Mooi om te lezen hoe jij het leven weer hebt opgepakt en het positieve eruit haald.
    Heb bewondering voor je.

    Liefs Bianca

    1. hoi Bianca,
      bedankt voor je reactie. Dit is nog maar een onderdeel van mijn levensverhaal. In mijn volgende blogs zal mijn leven een rode draad gaan spelen in mijn schrijven. Ik wil meerdere onderwerpen bespreekbaar maken door vanuit mijn gevoel o.a. hoog gevoeligheid bespreekbaar te maken. Ook zal ik meer over meer algemene onderwerpen gaan schrijven maar wel vanuit mij gevoel….
      gr Peter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *