Hoop, geloof en Liefde t.o.v. Angst

Angst verdwijnt als sneeuw voor de zon als iemand leert vertrouwen op zichzelf.

hoop geloof en liefdeDat is een diepe… “Geloof” is hier synoniem voor Angst en vooral voor “niet-zeker-weten” terwijl Vertrouwen komt van binnenuit als rots in de branding. Dan is “hoop” gelijk niet meer nodig want dat lijken we buiten ons te zoeken terwijl Vertrouwen van binnenuit komt en hand in hand gat met Verantwoordelijkheid nemen.

Zo simpel?
Zo simpel.

Dat is meer dan een keuze. Dat is eerder een traject van jaren, om ons los te worstelen van het systeem buiten ons en de tentakels ervan binnen in ons, zo ver reikt die indoctrinatie namelijk.
Kijk maar om je heen. Iedereen lult hetzelfde. Niemand is (continu!) bij zijn of haar Gevoel. Het gevoel mag in het beste geval “soms even meedoen”; rantsoen dus.

geloofDat is een kwalijke zaak gebaseerd op emotionele Kou (doe nou maar wat ik zeg, gedraag je, doe normaal, loop in de pas, wijk niet af) en … Angst. Angst dat we niet goed genoeg zijn, omdat we goedkeuring van anderen nodig hebben. Dáár was onze “opvoeding” (en de dril-opleiding) toch op gericht?

LiefdeHoe kunnen we onszelf zijn en in dialoog onze behoefte tonen, als we continu leven in Angst voor o.a. Afwijzing? Wie durft er af te wijken?
Wie?

Bijna niemand. Want weet je wel welke straf daarop staat? Dus.. wie durft…?

De nieuwe generaties tonen ons dat we die Moed juist wel nodig hebben. We hebben de Moed nodig om die Mentale Stap te maken … om de Verantwoordelijkheid te nemen voor ons eigen handelen. En voor ons-zelf te kiezen in plaats van voor een collectief van een doortrapt failliet systeem…

Robert Jan.

 

Vragen? Geen vragen.
Je weet waar mijn Mailbox woont

crowd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *