Ayahuasca, de weg binnendoor naar innerlijke groei. Deel II

De Natem ceremonie

natemmenNu was het wachten op het vallen van de nacht omdat dan, biologisch gezien, het lichaam in de meest optimale conditie verkeerd voor een spirituele reis. Iedereen had op basis van de instructies in het manuscript zijn laatste maaltijd al halverwege de middag genuttigd. Dit om te voorkomen dat het onvermijdelijke braken gepaard zou gaan met het uitspugen van halfverteerde voedselresten en maagsappen, wat het hele gebeuren (nog) minder dragelijk en vooral zeer onsmakelijk zou maken. Het drinken van voldoende vloeistoffen was echter wel van belang dus genoten we tijdens het wachten op het duister nog van een kopje kruidenthee. De sfeer was rustig en gemoedelijk en ik had fijne gesprekken met andere deelnemers over de motivatie voor hun deelname.

Toen het volledig donker was rond acht uur ‘s avonds namen we allemaal plaats in een grote kring aan de rand van de enorme tipi waar in het midden een groot kampvuur was aangelegd. Iedereen zat op een matje, met voldoende warme kleren en een slaapzak bij de hand, want de ceremonie zou de hele nacht gaan duren. Alle deelnemers kregen ook een teiltje om gedurende de ceremonie in over te geven. Paul en zijn drie assistenten hadden een klein altaar vervaardigd: een doek op de grond waarop verschillende spirituele hulpmiddelen waren uitgestald. Een veelvoud aan flesjes met voornamelijk verschillende plant en bloem extracten en nog wat andere zaken die ik zo snel niet thuis kon brengen.

Paul begon de ceremonie door de deelnemers te feliciteren met het feit dat wij de stap hadden genomen om deel te nemen aan het ritueel omdat het moed vereist om diep in jezelf te duiken en hard met jezelf en je emotionele littekens te worden geconfronteerd. Zijn uitleg ging verder dat er veel paden zijn naar ascensie en dat vele generaties van mensen deze paden hebben gevolgd om zichzelf te ontdekken.
Bij deze ceremonie zou dat gaan gebeuren door het drinken van de Natem (de naam die de Shuar aan de ayahuasca geven) en het nemen van tabak. De tabak is voor de Shuar ook een heilige plant en is in niets vergelijkbaar met de commerciële tabak zoals in sigaretten. Gedroogde tabaksbladeren worden geweekt in water zodat de extracten in het water oplossen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERADit tabakwater moet dan via de neus worden geïnhaleerd zodat de cellen in het lichaam zich kunnen openen voor de Natem. De Natem op zijn beurt faciliteert een reinigingsproces door negatieve energieën uit het lichaam te verdrijven middels kotsen en soms diarree en overmatig zweten. Daarnaast kan de Natem het energetische bewustzijn verruimen waardoor het mogelijk wordt te reflecteren op je persoonlijkheid en de schadelijke patronen waarin je zit vastgeroest. Het was volgens hem het beste om vertrouwen te hebben dat de Natem precies die processen triggert die nodig zijn om je in je leven verder te helpen.

 

Na deze broodnodige uitleg over de ceremonie, die ondanks gevoelsmatige fascinatie door mijn ratio werd ontvangen met een ‘eerst zien dan geloven mentaliteit’, was het tijd om de tabak te gaan nemen. Paul ging rond met een kruik en goot bij iedereen een beetje gitzwart tabakswater in de handpalmen die vervolgens moest worden geïnhaleerd. Dat is nog niet makkelijk kan ik je vertellen, aangezien vloeistoffen via je neus opsnuiven een beetje tegennatuurlijk aanvoelt. Het was dan ook niet moeilijk bij te houden waar Paul precies was gebleven bij zijn rondgang langs de kring, want het opsnuiven van de tabak leidde vrijwel onmiddellijk tot een kakafonie van geluiden van geslurp, gekreun en gekots. Het snuiven van de tabak is in de eerste momenten dan ook echt verschrikkelijk: het prikt, is verschrikkelijk sterk en bitter en glijdt dan langzaam via je neusholten in je keel waarbij het in je maag een braakreflex triggert. Na flink over mijn nek te zijn gegaan zat ik enkele minuten nasnuffend, met tranen in mijn ogen al klappertandend rechtop, waarna dit nare gevoel gelukkig snel werd weggenomen door een enorme rust die indaalde.

Terwijl iedereen de positieve effecten van de tabak begon te voelen, bespeelde Paul, die samen met zijn assistenten ook reeds de tabak tot zich had genomen, de Tumank een eensnarige mondharp. Gedurende de nacht zouden verschillende instrumenten de revue passeren zoals de Kaer, een tweesnarige viool, maar tevens bekendere instrumenten zoals een drum en gitaar. Het bespelen van de instrumenten en de liedjes die individueel door Paul of gezamenlijk zouden worden gezongen dienden een belangrijke functie in het ritueel. Het is een manier om de negatieve energieën die bij de deelnemers vrijkomen te transformeren. Later merkte ik ook dat bepaalde instrumenten en liedjes een lichamelijk reactie bij mijzelf, maar zichtbaar ook bij andere deelnemers, uitlokten.

De klanken triggeren, zo hoorde ik later, bepaalde energieën en het zou dan ook vaker voorkomen dat de klanken van instrumenten sommige mensen liet overgeven. Naast de functie die de instrumenten en liedjes vervulden in het ritueel zorgde het ook voor een stukje entertainment in de lange en zeer gestructureerde ceremonie waarbij voor de rest alleen maar stil werd gezeten en gezwegen.
Toen iedereen voldoende tot rust was gekomen van het nemen van de tabak ging Paul rond met het andere medicijn zoals de Natem door de Shuar Indianen wordt beschouwd.

In deze ceremonie zouden we een geconcentreerde variant gaan gebruiken. De Shuar indianen gebruiken zelf vaak een veel minder sterke variant die in grote hoeveelheden achter elkaar wordt gedronken. Aangezien Paul het medicijn had gemaakt tijdens zijn recente bezoek aan de Shuar in Ecuador laten de praktische overwegingen van deze geconcentreerde versie zich makkelijk raden. We kregen bij zijn rondgang dan ook slechts een klein shotglaasje. Er was van tevoren gewaarschuwd dat het brouwsel niet zo lekker zou smaken en wellicht moeilijk binnen te houden zou zijn, maar na de tabak viel het alles mee.

robert in wonderlandIn afwachting van de spreekwoordelijke roze olifanten die ik verwachtte te gaan zien ging ik over tot observatie van het hele gebeuren. De enorme tipi met het vuur in het midden, het geluid van de instrumenten en de traditionele Shuar liedjes in vreemde voor mij onbekende intonaties. Het zorgde allemaal voor een mystieke, haast primitieve sfeer. Conform de Shuar traditie namen de mannen vrijwel allemaal deel aan het ritueel met ontbloot bovenlichaam. De vrouwen waren bedekter gekleed. Dit was van tevoren ook geadviseerd om seksuele energieën uit de ceremonie te weren. Om deze reden ook was ons naast dieetadviezen, in het manuscript ook geadviseerd dat het beter was om in de vier dagen voor en na de ceremonie geen seks te hebben. Veel mensen hielden een meditatieve houding aan met hun ogen dicht. Dat lukte bij mij moeilijk, omdat ik van mezelf al onrustig en zeker geen meditatief typje ben en met alles wat om me heen gebeurde ik toch een oogje in het zeil wilde houden.

SacredFirerNa ongeveer een uur voelde ik aan een onbestemd gevoel in mijn maag en een lichte verandering van perceptie dat de Natem zijn werk begon te doen. Er was echter geen sprake van hallucinaties of duidelijke visioenen zoals ik van tevoren had verwacht. Rond dit moment startte Paul ook met de individuele healings. Hierbij moesten de deelnemers een voor een plaatsnemen op een boomstam in het midden van de kring, dicht bij het vuur. Vervolgens zou Paul het energieveld van de persoon in kwestie gaan reinigen en eventueel aan het werk gaan met diepe energetische blokkades. Het klonk voor mij allemaal wat vaag en ongeloofwaardig. Zeker omdat eerder ook al was uitgelegd dat als de persoon in kwestie niet in staat was zijn eigen blokkades op te ruimen (door over te geven) Paul of een van zijn assistenten die als het waren konden absorberen en die voor jou konden uitkotsen.
Esther, die naast mij zat, was als eerste aan de beurt voor de individuele healing. Paul, met een traditionele Shuar tooi op zijn hoofd begon een bosje takken langs het lichaam van Esther te wuiven en soms te slaan, terwijl hij luid een Shuar liedje ten gehore bracht.

pow-wow2Ondanks dat het tafereel voor mij wat kolderiek aandeed en ik dus moeite had om me echt volledig open te stellen zag ik dat het lichamelijk wel degelijk effect had op Esther die hevig aan het sidderen en beven was. En sterker nog, de klanken van het liedje hadden ook uitwerking op mijn lichaam. Het gevoel van misselijkheid begon nu echt zwaar op te spelen. Ik was desondanks heel erg betrokken bij het proces van Esther en probeerde haar in mijn gedachten moed in te praten om haar te helpen haar blokkades los te laten. Toen Paul de healing afrondde door Trago, een mengsel van alcohol en verschillende plant extracten over Esther heen te sprenkelen liep hij terug naar zijn plek en begon, exact tegelijk met mij heel hard over te geven. Wellicht was het de Natem die mijn maag overstuur had gemaakt of waren het mijn eigen blokkades die deels werden uitgeworpen. Toch had ik het gevoel dat
het meer was dan dat en dat mijn connectie met en betrokkenheid bij Esther ook te maken had met deze heftige uitbarsting.

ayahuasca plantDaarna moest ik plaats nemen op de boomstam. Ondanks het voorgaande was mijn scepsis nog niet overwonnen en wachtte ik rustig bij het vuur af wat er ging gebeuren. Het duurde lang voor Paul met mij aan de slag ging en ik werd al ongeduldig tot er opeens iets gebeurde wat ik niet kon verklaren. Ik verloor de controle over mijn lichaam. Mijn benen begonnen te shaken en ik kreeg vreemde stuiptrekkingen die door mijn hele lichaam heen trokken.

Ik begon te klappertanden en mijn ademhaling werd onregelmatig tot ik op een gegeven moment iets in het vuur zag waardoor ik werd gegrepen en begon te hyperventileren. Een van de assistenten kwam op mij af en tikte me aan waardoor ik gedeeltelijk uit mijn trance werd gehaald en zei dat ik terug naar mezelf moest keren. Van het ene op het andere moment was het toen of mijn handen en jukbeenderen al resonerend in vlammen uitbarsten, een heel onwerkelijk en zelfs licht beangstigend gevoel. Toen ik mijn focus verlegde naar mijn ademhaling trok dit gevoel gelukkig langzaam weg.

ayahuasca ervaringNiet lang daarna begon Paul met zijn healing. De beroeringen met de bos takken en het lied had wederom uitwerking op mijn lichaam wat weer ongecontroleerd begon te shaken en te stuipen. Nadat Paul mij met de trago had besprenkeld en ik de dampen had geïnhaleerd voelde ik mij buitengewoon moe en nam ik weer plaats in de kring. Zittend op mijn plek daalde er een rust over me heen die ik lang niet had gevoeld. Wellicht was het door deze rust dat er veel emoties loskwamen. Het was vreemd genoeg geen specifiek verdriet wat die emoties triggerde, het was dan ook niet dat ik in janken uitbarstte, maar de tranen begonnen wel over mijn wangen te stromen. Nadat de tranen een aantal minuten hadden gevloeid was ik volledig uitgeput en ben ik gaan liggen om niet lang daarna als een baby in slaap te vallen.

Volgende keer in deel 3:  De dag erna..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *