De getraumatiseerde kinderen van vadertje Staat

Lijden wij allen onder een vorm van Stockholmsyndroom tegenover surrogaat ouder, vadertje Staat en moeder overheid?

Heeft u zich wel eens afgevraagd waarom een overheid eigenlijk voor een groot deel de inhoud van uw leven mag bepalen? Of waarom u een niet te onderschatten deel van ditzelfde leven aan het ploeteren bent om die overheid te financieren?
Waarschijnlijk niet.

Denk over het volgende maar eens na..

Als je op een of andere manier tijdens je prille kindertijd en ook tijdens je jeugd vernedering en onderdrukking hebt ervaren door ouders die bewust of onbewust tiranniek waren, dan zul je hoe oud je ook wordt onbewust die vernedering en onderdrukking omarmen als middel waarbij je je thuis voelt.

Jouw ouders / opvoeders zijn het symbool van gezag hebbenden, maar zodra je ouder en zelfstandiger wordt, zonder dat je het in de gaten hebt, nemen de overheid, de banken en alle officiële instanties de rol van -je opvoeders / ouders over. Je zult als het ware leven als een ondergeschikte en brave gehoorzame burger die zich klein en niet machtig voelt ten opzichte van de overheid die wel gezag en macht heeft. De overheid heeft jou in haar macht en daarom ben je er ook bang voor. Jouw vertrouwen in de overheid is net zo groot als het vertrouwen die je had als kind in je ouders. Wat je ouders ook met je hebben gedaan, of ze je nu beledigd of vernederd of verwaarloosd hebben, je nam het hen als kind nooit kwalijk want je was van hen 100 % afhankelijk. Nu als volwassene doe je precies hetzelfde.

Zonder overdrijving heeft bijna ieder mens ondergeschiktheid en onderwerping ervaren bij zijn ouders. Elk persoon heeft als kind onbewust geleefd als een zwak schepsel dat afhankelijk was van zijn ouders. Hoe goed ook je ouders tegen je waren, je ontkwam nooit aan het feit dat je je klein, zwak, behoeftig en afhankelijk van hen voelde. Dat gevoel van afhankelijkheid en aanhankelijkheid heb je altijd bij je gedragen en achtervolgt jou nog steeds, hoe oud je ook wordt. Je kan het wel ontkennen en stoer doen tegen mij (wat geen zin heeft), maar ik garandeer je dat het je nog steeds achtervolgt. Of je dat nu wilt of niet. En het is precies hetzelfde gevoel dat jou als burger het gevoel geeft van machteloosheid ten opzichte van de overheid. Als kind was je ook erg machteloos tegenover je ouders. Dat is ook de reden waarom de overgrote meerderheid burgers accepteren dat de overheid hen de les leest in alles.

De overheid kan bezuinigen wat ze wil. Prijzen, belastingen, zorgstelsel laten verhogen, je leven beperken, jou arm maken, jou dagelijks bezorgd laten worden om je lasten, je weren om te doen wat je wilt en jij zult dat toch wel accepteren en slikken. Hoogstens klagen, wat uiteraard ook elk kind doet bij zijn ouders als hij niet blij is met wat ze besloten hebben. Alleen het verschil tussen jou en een kind is dat het kind fysiek en geestelijk inderdaad nog steeds afhankelijk is van zijn ouders. Maar jij als volwassene bent dat niet. Het is alleen jouw psyche die jou wijs heeft gemaakt dat je nog steeds afhankelijk moet zijn van de overheid en dat jij niets te melden hebt als burger. Dus daarom mag je niet in opstand komen of protesteren of een alternatief zoeken voor het oplossen van jouw problemen. De overheid manipuleert jou net zoals een ouder dat doet bij zijn kind en hoe raar het ook klinkt: stiekem vind je dat wel fijn. Het is je comfortzone. En weet je waarom? Simpelweg omdat het gevoel van afhankelijk zijn da je er bij voelt, hetzelfde gevoel is van afhankelijkheid dat je had voor je ouders die jij altijd lief hebt gehad.

Ik zal het je nog beter uitleggen: Wanneer je als kind kleinering en afhankelijkheid gewend bent die je altijd hebt gekoppeld aan je ouders die je lief had, dan zul je die kleinering en afhankelijkheid onbewust omarmen als je beste vriend. Het voelt zelfs voor jou heel veilig, want als kind waren je ouders ook het symbool van veiligheid voor jou. Dit gevoel van veiligheid waar je altijd onbewust op zoek naar bent, zie je als volwassene terug in de overheid en ironisch genoeg: De overheid geeft jou ook veiligheid (het systeem, justitie, politie, rechtspraak) en om die reden allemaal is dus het gevoel van afhankelijkheid ook heel sterk aanwezig. Hierdoor wordt de kwestie om de overheid onder de loep te nemen een taboe voor jezelf, want als kind ging je ook geen vraagtekens plaatsen bij het ouderschap van je ouders. ‘Waren ze wel goede ouders?’. Bij een overheid wil je dat ook niet doen of je neigt die vraag niet serieus te stellen. Want als burger krijg je het gevoel dat je niet slimmer kunt zijn dan de overheid. Je gaat er vanuit dat de gezaghebbenden het altijd beter weten dan jij. Jij moet gewoon doen wat zij je vertellen en het zal allemaal wel kloppen volgens jou. Al helemaal wanneer het aankomt op (jouw) ‘veiligheid’. Veiligheid betekent dat ze in feite kunnen inspelen op je angst. Bij onveiligheid komt ‘angst’ kijken en dat is precies waarom je je het liefst als een onderdanige gedraagt. Je voelt je thuis bij onderdrukking omdat het jou veiligheid bezorgd zoals je ouders dat altijd bij jou deden. Ze waren jouw veilige haven en dat idee heb je onbewust meegenomen.

Het wordt daarom tijd dat mensen leren zelfstandiger te denken om het op een dag ook te worden. Je kan jezelf voor de gek houden dat je heel wat bent en assertief doen, maar feitelijk zit al je assertiviteit en zelfstandigheid die je naar buiten uitstraalt, verscholen achter een diepe onzekerheid dat van kinds af aan in jou ingebakken zit.

Eigenlijk is de reden waarom ik het bovenstaande heb geschreven, een documentaire van Tegenlicht genaamd: Gratis geld.

We worden met de dag afhankelijker van het systeem. De rijkste mensen hebben alles in handen. Ze controleren en domineren alles. Ook de wetenschap is onderschikt aan hun wil. Onderzoek doen, gebeurt voornamelijk door het geld die de rijken financieren. Hiermee wil ik dus zeggen dat technologie steeds de baas wordt. Machines in combinatie met de opkomst van kunstmatige intelligentie nemen het steeds over. Dit houdt in dat een toename van werkloosheid is onvermijdelijk. De gevolgen zijn desastreus. De rijken worden alsmaar rijker en de armen alsmaar armer. Oorlogen zullen ook toenemen, want mensen willen van nature niet onderdrukt worden en dat is wat we zullen meemaken als we tot op heden accepteren om vernederd te worden. Je bent als natuurlijk mens een soeverein mens. Je bent niet afhankelijk van de overheid. Ze willen je wijs maken dat het wel zo is. Want de overheid is er blij mee dat je daarom gehoorzaamt. Het laatste wat een overheid wil is dat jij opkomt voor jezelf en vooral dat je samenwerkt met gelijkgestemden.

Wordt daarom wakker en onderschat jouw vermogen en inzicht niet. Jij weet niet alles, maar samen met anderen kan je wel iets bereiken.

Badr Youyou

In onderstaande video, wordt er gewezen op de wijze waarop er gebruik wordt gemaakt van wat Badr hierboven in zijn besef met iedereen deelt. Het is een interview met Vincent Böhre van privacyfirst.nl

Ik zou als kanttekening erbij willen plaatsen dat ik mijn ouders ook dankbaar ben voor wat ze me hebben gegeven, zij hebben ons grootgebracht met exact die intentie: Ons te helpen om te groeien. In het huidige systeem zien we dat de vergelijking op dat punt mank gaat, en dat we juist steeds meer met een overheid te maken hebben, die ons klein houdt, en die doet alsof die ons onderhoudt, terwijl het omgekeerde waar is. Er zijn onmiskenbaar elementen ons overheids apparaat ingeslopen die de ondersteunende en regulerende volksvertegenwoordigende rol ervan corrupt hebben gemaakt. Ze is van verantwoordelijke en zorgzame begeleider, verworden tot een kille en liefdeloze pleegouder. Waar komt dit vandaan?  3 woorden: Follow the money.  

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *