Ayahuaska. Deel IV

colorful-galaxy-inset-130404De derde nacht van de ceremonie zou in retrospect de nacht worden waarin ik zou afrekenen met mijn negativiteit: mijn pijn, angsten, twijfels en de woede en frustratie die zich in de afgelopen jaren in mij hadden genesteld.

Ondanks de waardevolle inzichten die ik in de nacht daarvoor had gekregen was ik voor aanvang van de derde nacht behoorlijk zenuwachtig en zag op tegen de ceremonie. Mijn lichaam en geest waren uitgeput en de rauwe aspecten van het ritueel, het inhaleren van de tabak en het drinken van de Natem met de bekende onprettige gevolgen, beangstigden mij. Het eerste glaasje Natem was dan ook meteen raak. In tegenstelling tot de voorgaande nachten kreeg ik liggend op mijn matje behoorlijk heftige hallucinaties. Naast verschillende bewegende en

kleurrijke patronen die zich voor mijn gesloten ogen ontsponnen werd ik aspect demonsgeconfronteerd met een variatie aan monsters de een nog enger dan de ander. Gedurende deze hallucinaties was ik echter wel volledig bij en kon doormiddel van mijn ademhaling en met behulp van het vuur de naarste gewaarwordingen een halt toeroepen. Tijdens het aanschouwen van deze beelden voelde ik langzaam maar zeker een stekende hoofdpijn opkomen die zich verzamelde onder het kapje van mijn schedel, net alsof ik een pet op had die veel te strak zat.

pijnappelklierIk besefte dat ik in de afgelopen maanden dit type hoofdpijn vaker had ervaren, met name op momenten dat het heel slecht ging en ik me gek zat te piekeren over de situatie waar ik inzat en alle negatieve emoties die dat bij mij opriep.

Nadat ik mijn eerste glaasje Natem had uitgekotst en Paul wederom met tabak langskwam weigerde ik, omdat ik vond dat het voor mij zo wel mooi genoeg was geweest. Ik kon aan Paul zien dat hij dit opvatte als iets negatiefs en hij schraapte zijn keel en spuugde richting het vuur. Niet lang daarna was ik aan de beurt voor de individuele healing. De effecten van de Natem waren behoorlijk

afgezwakt en aangezien ik ook geen tabak had genomen zat ik veel nuchterder op de boomstam voor de healing dan de dagen ervoor.
Internet_map_1024_-_transparent

Het gevoel van scepsis wat eigenlijk sinds de vorige nacht was verdwenen kwam sterk terug, tezamen

met andere negatieve gedachten. De stekende hoofdpijn onder het kapje van mijn schedel was alleen maar heviger geworden en ik besloot dat ik Paul zou gaan testen. Als Paul nou daadwerkelijk in de energie van andere mensen kon tappen moest hij dat drukkende gevoel in mijn hoofd ook op kunnen lossen.

De healing die Paul dit maal op mij toepaste was veel langer dan de voorgaande en ook langer dan van welke deelnemer dan ook gedurende het hele weekend. Na verschillende dingen te hebben geprobeerd, tot zelfs het

spuwen van vuur met behulp van een kaars en een alcoholische substantie op mijn rug, was het stekende gevoel in mijn hoofd nog steeds niet weg. Ik begon al 2001-a-space-odyssey-7-1024het vermoeden te krijgen dat het hem niet ging lukken dit gevoel weg te krijgen tot hij een vloeistof in mijn handenpalmen goot en zei: “Take this like the tobacco.” Nietsvermoedend snoof ik de substantie via mijn neus naar binnen en het was alsof ik door de bliksem werd getroffen. Via mijn neusholte schoot de substantie die verschrikkelijk brandde meteen in mijn hoofd. Al kermend en kreunend probeerde ik het gevoel te bolwerken tot ik het stekende gevoel in het kapje van mijn schedel uit mijn hoofd voelde knallen.

Ondanks de aanvankelijk verschrikkelijke ervaring was dit het moment dat ik voor het eerst echt overtuigd was dat de dingen die tijdens de ceremonie gebeurde echt waren en geen placebo effect of puur bijgeloof.

Pas een maand later zou ik bij het lezen van zijn boek begrijpen wat voor substantie hij mij had gegeven en waar dat toe diende. Het was de Trago, die

normaal alleen wordt gebruikt voor het besprenkelen van de deelnemers aan de ceremonie en het inhaleren van de aroma’s. Het opsnuiven van de
Trago, net als de tabak, paste hij alleen toe in extreme gevallen wanneer een persoon zo sterk onder aanval is van negatieve energieën dat ze de persoon in kwestie volledig dreigen over te nemen, met alle gevolgen voor de gezondheid van dien. Zoals ik zelf ook al had gemerkt beschreef hij de effecten hiervan als extreem pijnlijk, maar het zorgde er dan wel voor dat de persoon in kwestie zich los kon worstelen van de grip van deze negatieve energieën.

Nieuwe perspectieven

hopedespairNa het afronden van de laatste ceremonienacht was het alsof ik het juk wat ik zo lang had meegetorst kwijt was. Het voelde als een bevrijding die mij enorm veel rust gaf mijn leven voor de verandering eens gewoon te leven. Voor de ceremonie was ik namelijk constant bezig met zaken die in het verleden waren gebeurd of dingen die ik in de toekomst voor elkaar moest zien te krijgen, waardoor ik constant heel erg in mijn hoofd zat.

De Natem heeft mij de juiste tools aangereikt om in het heden en in mijn gevoel te leven en mezelf niet langer voorbij te lopen in een blinde ambitie om alles in mijn leven krampachtig te controleren. Het gaat er namelijk meer om hoe je om gaat met de gebeurtenissen dalai lamain je leven en dat je negatieve impulsen kan signaleren en om kan buigen om te zorgen dat ze je niet gaan beheersen, ook al is dat soms erg moeilijk.

Paul had in het weekend al aangegeven dat de Natem door het loslaten

van vastgeroeste negatieve patronen ruimte zou creëren voor meer liefde voor jezelf en anderen. Dat gegeven heb ik ook echt heel erg sterk ervaren. Voor het eerst in lange tijd voelde ik weer een onvoorwaardelijke liefde voor mezelf en voor mijn lichaam. Het lichaam dat ik in de maanden daarvoor zo verfoeid had omdat ik vond dat het mij in de steek had gelaten. Ook kon ik mijn eigenwaarde die in de jaren hiervoor zo verstrengeld was geraakt met de wil om te presteren op professioneel vlak loskoppelen, waardoor er weer ruimte ontstond voor kiss the chiefwaardering van intrinsieke liefdes voor zaken als koken, muziek maken en het genieten van de natuur.

Ik voelde ook een enorme verbinding met alles om mij heen en stond heel erg open, in een bijna kinderlijke verwondering, voor de kleine dingen van het leven. Ik moet eerlijk bekennen dat ik in de eerste weken bijna dagelijks tot tranen geroerd was door het ervaren van vrij alledaagse zaken zoals de geur van een verse kop kruidenthee, het zien van een zeldzaam klein eendje tijdens een fietstochtje of het genieten van een zonsondergang met een fijn persoon.

Daarnaast ben ik door het intense verdriet van mijn lichaam wat ik tijdens de lekkerstweede nacht van de ceremonie voelde veel beter voor mezelf gaan zorgen. Ik ben cold turkey gestopt met blowen en roken. De behoefte was dit maal, in tegenstelling tot eerdere stoppogingen, gewoon echt van het ene op het andere moment verdwenen. Ook heb ik mijn eetgewoontes verregaand aangepast en eet nu ook geen rotzooi meer en bereid al mijn maaltijden zelf van verse onbewerkte producten.

Deze staat van ultieme rust en vrede heb ik ruim twee maanden kunnen energie-overbrengenvolhouden. Nu drie maanden na de ceremonie ben ik toch weer een beetje in de aardse realiteit beland. Ik merk inmiddels tot mijn grote spijt dat de Natem geen eenmalig alles helend medicijn is waarna je de rest van je leven, in een staat van chronische positiviteit, al fluitend kan doorlopen. Negatieve energieën en schadelijke patronen die eerder sterk deel van jezelf uitmaakten blijven op de happy-energie-bannerloer liggen en kunnen, zo merkte ik recentelijk, getriggerd worden door negatieve gebeurtenissen in je leven. Een deel van de onrust die ik had heeft daardoor ook weer zijn intrede gedaan. Gelukkig blijven er genoeg positieve effecten over om op voort te borduren. Ik ben daarom nog hard op zoek naar een methode om de positieve mentale effecten van de Natem steviger in te bakken in mijn psyche. In de natuur zijn helpt mij bijvoorbeeld om weer echt in verbinding te komen met mezelf en ik heb tevens een begin gemaakt met meditatie en later, als mijn lichaam er klaar voor is, wellicht yoga. Als ik lang genoeg zoek zal ik mijn manier of mijn weg uiteindelijk wel vinden, daar ben ik nu van overtuigd.01.B7 starstuff

Hetleven blijft immers een grote zoektocht, maar mijn ervaring met de Natem heeft mij in ieder geval geleerd that there is more to life than meets the eye.

3 gedachten over “Ayahuaska. Deel IV”

  1. Dank voor t delen. T ritueel lijkt mij erg indrukwekkend. Petje af voor de verandering van levensstijl daarna. Heel herkenbaar de negativiteit,t vraagt een bewuste blik naar je gedachten toe en een goede meditatie guru. Succes en wellicht tot ziens.

  2. Hoi Robert,

    Heb zelf vele ceremonies met Paul meegemaakt, iedereen heeft het zwaar komt er veel beter uit dan dat die erin ging. Het verschil is bij iedereen duidelijk zichtbaar.

    Moet wel zeggen dat jij het uitzonderlijk goed en duidelijk kunt verwoorden, allereerst hoe en wat er gebeurd in de kring en ten tweede zeer mooi beschrijft de intieme persoonlijke gedachten en gevoelens van jouzelf als individu, waar eigenlijk iedereen doorheen gaat omdat hij zichzelf ontmoet. Zowel het individuele als het groepsgebeuren en de sjamaan is verbonden en verweven met elkaar. (daarom ben ik na vele sjamanen erg voorzichtig geworden bij wie ik zoiets doe)

    Zag dat je fotograaf was; weet je zeker dat behalve de wereld van beelden niet ook teksten schrijven bij jou behoort als beroep? Het is nogmaals best uitzonderlijk hoe jou dat lukt..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *