Het probleem van het vak agent.

Hoe komen we aan agenten die eigenlijk geen agent willen zijn?

Het probleem van het vak agent, (de goede niet te na gesproken!!!!!!) is dat het allerlei typjes aantrekt die hun machtswellust in een keurig uniform verpakken, een metalen kunstpenis (ook wel Freudiaans pis-tool* genoemd) om gorden, zoveel mogelijk insignes opspelden en zich pet en of helmen de nepautoriteit aanmeten die ze “in het echt” niet hebben.

Dat soort agentjes is altijd te bang en dus te snel op de trap van escalatie. Die schieten al als iemand de verkeerde telefoonhoes uit z’n zak pakt, of wurgen een Hagenees omdat ze, uit angst voor niet sterk genoeg zijn, de kopgreep te krachtig maken.

De vraag zou, mutatis mutandis, ook moeten gelden voor politici.

Zo’n jongen die nog bij z’n moeder woont…. een Teflonpresident, een eeuwig lachbekje. Ik zie daar hetzelfde probleem, in een andere vorm. Ook een pakkie, een mooi gebouw, liefst permanent in de cameralens (fallus!) hijgend.

De vraag zou, wijzig wat gewijzigd dient, ook moeten gelden voor CEO’s

Hoewel je daar, net als bij gangsters, meer de echte alfa-aapjes ziet; Het is ook daar: het grootste bureau, de dikste auto, de vetste bonus, de meest vrouwen.

Maar ach…. wil onze schaduw dat heimelijk niet allemaal? (m.m. m/v)

* Freuds graf is in Engeland, dus dit “Engels” mag, vind ik.

Michaël Vos

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *