Blue Cove week 51

Dieren rechten activiste Hermie Saeijs o.a. bekend van Radio Argusoog en Frontier Radio, geeft op Soulvability wekelijks haar verslag van de situatie in en rondom de “Blue Cove” Taiji Japan waar jaarlijks duizenden dolfijnen worden opgejaagd en op bloedige wijze afgeslacht. Meerdere organisaties werken hard om deze gruwel te voorkomen. Hiervan worden geïnteresseerden dagelijks op de hoogte gehouden van de laatste ontwikkelingen. Iedere dag wordt de blog van die week geüpdate.. Hieronder kunt u gedurende deze week (week 51) de laatste ontwikkelingen volgen:

tools

Zondag

Het is vroeg in de nacht bij ons in Nederland als ik besluit toch weer even poolshoogte te nemen over de stand van zaken in Taiji. Het eerste waar mijn oog op viel is dat er vier scholen dolfijnen samengedreven werden. De Cove Guardians en Cove Monitors begonnen niet veel later met filmen en de beelden die via Livestream werden doorgezonden spraken voor zich.

De eerste school werd richting de haven gedreven en zwom zich bijna vast op de rotsen. Skiffs kwamen een helpende hand bieden om te zorgen dat de school niet de haven binnenvluchtte maar richting de Cove zwommen. De kustwacht maakte haar entree om te zorgen dat er geen mensen via de kust het water konden betreden.

Op snelle en efficiënte wijze werden de netten achter de school gesloten. Naast het welbekende gehamer op de palen, die vanaf de bangerboten in het water hangen, klonk ook het geluid van de motoren. Deze methoden worden ingezet om de school dolfijnen te sturen en te intimideren.Het is tot dan toe niet duidelijk om wat voor dolfijnen het gaat. Ondertussen vertrokken de bangerboten weer naar open zee waar kennelijk nog meer dolfijnen werden opgejaagd.

Dan blijkt dat het om een gemixte school dolfijnen gaat. Een aanzienlijk aantal Tuimelaars en een klein aantal Striped Dolphins zaten als eerste slachtoffers vast in de Cove. De vrijwilligers werden om de haverklap verzocht zich niet op bepaalde plekken op te houden.

De tweede lading dolfijnen werd richting de Cove gedirigeerd en ik kon mijn ogen niet geloven, er werd een derde school dolfijnen uit de oceaan opgejaagd. De oceaan werd leeg gegraaid voor de ogen van de draaiende camera’s.

Als alle drie de scholen dolfijnen, waaronder zich ook baby’s en hele jonge dolfijnen bevinden, dan achter de rijen van gespannen netten in de Cove zijn gewerkt, gaan de Taiji-jagers lunchen. Kennelijk werd toen besloten dat de school de nacht in de Cove moest doorbrengen. Dat op zich is één van de vele vormen van de ongehoorde dierenmishandeling die de dolfijnen wordt aangedaan in Taiji. De grote, tot één school samengepakte dolfijnen, die uitgeput zijn door de drijfjachten, die in een enorme staat van stress verkeren worden ook nog eens uitgehongerd en uitgedroogd. Dolfijnen krijgen hun vocht binnen door de vis die zij consumeren.

Je kan je alvast schrap zetten over wat zich morgen in de Cove zal afspelen. Of de dolfijnen nu op de welbekende brute wijze geselecteerd worden voor gevangenschap of op gewelddadige wijze worden vermoord en zelfs de eventuele dumpingen op zee van hele jonge dolfijnen, de uitkomst zal in alle gevallen slecht zijn …..

Daarmee wordt vandaag als een Zwarte Cove-dag weggeschreven, de vijfde Zwarte Cove-dag in het Taiji jachtseizoen 2015 – 2016. ……… Hermie Saeijs, Hear Hear Reporting, Volksnieuws-uit-Amsterdam-Noir, http://www.soulvability.nl/homepage/

Zaterdag

Hoewel het gister er naar uit zag dat na de terugkomst van twee bangerboten uit de jagersvloot in de Haven van Taiji, het een Blauwe Cove-Dag zou worden en de jagers naast het net zou vissen, vormde zich niet veel later toch een drijfjacht. Dit fenomeen verklaart de reden waarom pas als alle bangerboten binnen in de haven zijn er een Blauwe Cove wordt afgegeven. Vandaag echter bleef de jagersvloot vastgebonden in de haven liggen. Het ziet er naar uit dat er weekend wordt gevierd.

Vandaag wil ik het verhaal verder delen over de befaamde Risso’s Dolfijn Pelorus Jack. Het verhaal kwam Tim Burns, Dolphin Project Cove Boss en Monitor ter ore bij monde van mede Cove Monitor Hans Peter, uit Zwitserland.

Pelorus Jack was een Risso’s Dolfijn die in de wateren van Cook Strait, Nieuw-Zeeland leefde en daar een zeer bijzondere verschijning was. Hij was beroemd over de hele wereld vanwege het feit dat hij schepen door het ruige en vaak troebele water van de French Pass gidste. Vanaf 1888 tot 1912 keken schepen altijd uit naar de assistentie van deze markante Dolfijn, voor een veilige passage.

In 1904, toen hij het schip de SS Penguin escorteerde, probeerde een bemanningslid van deze boot Jack dood te schieten, Jack overleefde deze aanval maar heeft daarna nooit meer de SS Penguin geassisteerd. Na dit incident bleef Jack bijna elk schip door de French Pass begeleiden. Toen op een dag in 1909 de SS Penguin door de mistige Cook Strait voer, was Jack nergens te bekennen en verging die nacht de SS Pinguin.

In september van dat zelfde jaar kreeg Pelorus Jack als eerste zeezoogdier een wettelijke beschermde status. Acht jaar later in 1912 is hij plotseling uit beeld verdwenen.

Niemand weet zeker wat er met Jack gebeurd is. Er doen verhalen de ronde dat hij zou zijn afgeschoten tot dat hij zou zijn overleden van ouderdom. Maar één ding is zeker in Nieuw-Zeeland wordt Pelorus Jack nooit vergeten en blijft hij het onderwerp van menig mooi verhaal. Tijdens zijn behulpzame leven in de Cook Strait, kwamen mensen van over de hele wereld toegestroomd om een glimp op te vangen van deze behulpzame en bijzondere dolfijn.

Gelukkig kan er na vandaag, de 35ste keer dat er niet werd uitgevaren vanuit Taiji, weer een Blauwe Cove-Dag in het jachtseizoen 2015 – 2016 worden bijgeschreven, De eerste dag na het bloedbad van gister. Opdat de Cove blauw moge blijven! Think Blue! …… Hermie Saeijs, Hear Hear Reporting, Volksnieuws-uit-Amsterdam-Noir, http://www.soulvability.nl/homepage/

Vrijdag

Een muur van bangerboten dreef vandaag een school tussen de 25 – 30 Striped Dolphins richting de Cove. De opgedreven Striped Dolphins waren onderdeel van een grotere school die tijdens de jacht van elkaar werden gescheiden. Ondanks dat de Cove Guardians zich gister hebben moeten melden bij de politie op grond van laster stonden zij vandaag weer op hun post. Het verslaan van de wandaden van de Taiji-killers wordt duidelijk niet gewaardeerd door Japan. Sea Shepherd en de Cove Guardians zijn te verstaan gegeven dat als zij doorgaan met het portretteren van de de trainers en en de jagers als de ‘slechteriken’, zij in overtreding zijn van de Japanse wet op laster en kunnen worden gearresteerd en worden opgesloten. Toch stonden de Cove Guardians, evenals de Cove Monitors er weer om vreedzaam verslag te doen van deze allernieuwste wandaad.

Eenmaal in de Cove gedreven hebben meerdere dolfijnen zich op de rotsen geworpen en zijn er dolfijnen in de netten verstrikt geraakt en verdronken. De paniek van de dolfijnen en de hardhandigheid waarmee zij werden geterroriseerd om ze achter de netten te krijgen, zorgden op voorhand al voor de nodige verwondingen en deed het water al rood kleuren.

De Striped Dolphins vertaald in het Nederlands: gestreepte dolfijn, in het Engels: striped dolphin; euphrosyne Dolphin; whitebelly; blue-white dolphin; Meyen’s dolphin; Gray’s Dolphin; streaker porpoise, in het Frans: dauphin bleu et blanc, in het Spaans: estenella listada en in het Duits: Blauweißer delphin, Gestreifter delphin, die vandaag werden gevangen werden zonder pardon direct afgeslacht. Geen van de Striped Dolphins werden vandaag geselecteerd voor gevangenschap.

De Cove werd na elke doodsteek stiller en roder. Het geluid van de doodstrijd van de dolfijnen dat eerst nog het gebrul van de jagers overstemden, verstomde. Het werd griezelig stil. Het afvoeren van de lijken met de skiffs naar het slachthuis was het laatste wat er van deze school kon worden waargenomen.

En zo wordt vandaag als een Rode Cove-dag weggeschreven, de tweede van deze week. Daarmee zal deze dag als achttiende Rode Cove-dag worden bijgeschreven in het Taiji jachtseizoen 2015 – 2016. ……… Hermie Saeijs, Hear Hear Reporting, Volksnieuws-uit-Amsterdam-Noir, http://www.soulvability.nl/homepage/

Donderdag

Het weerbericht dat vooraf werd afgegeven, liet er geen twijfel over bestaan dat er weer op jacht gegaan zou kunnen worden. Maar tot ieders verbazing kwamen officials melden dat er niet zou worden uit gevaren. Voor het slachthuis, waar de 8 afgeslachte Risso’s Dolfijnen gisteren worden verwerkt, werd veel activiteit waargenomen. De reden van al die verdachte activiteit is niet bekend en het moge duidelijk zijn dat alle bewegingen daar door de vrijwilligers in de gate worden gehouden.

Vandaag dan een ruwe schets over het trieste verhaal van Orka Morgan. Morgan wordt ongewild al jaren lang gevangen gehouden en is ongewild ook al jaren lang onderwerp van juridisch getouwtrek en rechtszaken.

Op 23 juni 2010 werd er een 3,5 meter lange, verdwaalde, sterk vermagerde, verzwakte en bovendien dove Orka uit de Waddenzee gered. De Orka verbleef na haar redding bijna anderhalf jaar in het Dolfinarium in Harderwijk. Op het moment van haar redding werd haar leeftijd op ongeveer anderhalf jaar geschat. Vermoedelijk was ze verdwaald in de wateren bij Schotland en daarom kreeg zij in het Dolfinarium Harderwijk de Keltische meisjesnaam Morgan.

Direct nadat Morgan uit het water werd gehaald, begon de discussie: moet ze weer naar zee terug of niet? Tijdens haar verblijf in het Dolfinarium in Harderwijk startte een groep wetenschappers een onderzoek. De vraag bij het onderzoek was niet alleen of de gezondheid van Morgan het zou toelaten om weer in de vrije natuur uitgezet te worden, maar ook of Morgan weer in contact gebracht zou kunnen worden met haar familie. In december 2010 werden de bevindingen van de wetenschappers bekendgemaakt. Zij stelden dat het onverantwoord was om Morgan in de vrije natuur uit te zetten.

Verschillende actiegroepen, verenigd in de Orka Coalitie, waren echter van mening dat Morgan het recht had om haar vrijheid terug te krijgen. De coalitie nam een advocaat in de arm om dit doel te bereiken. De Orka Coalitie beriep zich op internationale wet- en regelgeving inzake bedreigde diersoorten. Het plan van de coalitie was om de Morgan langzaam weer te laten wennen in grotere bassins alvorens Morgan echt vrij te laten. Tevens zou er intensiever naar de familiegroep van Morgan gezocht moeten worden.

In 2011 kreeg het Dolfinarium in Harderwijk toestemming om Orka Morgan naar Tenerife over te brengen. Toenmalig staatssecretaris Henk Bleker (Economische Zaken, Landbouw en Innovatie) verleende op 27 juli dat jaar een vergunning om Morgan te verhuizen naar een groter bassin in het Loro Parque. Dat die toestemming ‘terecht’ was heeft Raad van State bepaald omdat niet kon worden gezegd dat er een voldoende realistisch, bevredigend alternatief bestond……..

Verschillende bedragen zijn genoemd op de vraag over hoeveel een Orka als Morgan zou kunnen opleveren. Bedragen variërend van drie miljoen euro tot meer dan tien miljoen dollar hebben geklonken maar niemand kan een exact bedrag noemen. Één ding staat vast: een jonge orka is een geweldige publiekstrekker.

Morgan werd in 2012 verplaatst (lees verkocht) naar het Spaanse themapark Loro Parque op het Canarische eiland Tenerife alwaar al 5 andere Orka’s in gevangenschap zaten. Vier Orka’s afkomstig van het Amerikaanse dolfinarium Sea World en één Orka geboren in gevangenschap. Daar is Morgan sindsdien in shows te zien.

Orka Morgan was indertijd aanzienlijk ouder dan tot nu toe werd aangenomen, zo meldde Loro Parque afgelopen juni 2015. De Orka’s die daar verblijven zijn eigendom van de Amerikaanse SeaWorld-parken en zijn ‘uitgeleend’ aan het themapark. Loro Parque, bij monde van Javier Almunia die verantwoordelijk is voor de zeezoogdieren, heeft eindelijk toegegeven dat Orka Morgan destijds al een jaar of vier moet zijn geweest en dus niet bijna anderhalf jaar.

Na de constatering (het bestuderen van genomen foto’s in augustus 2015) dat de in Loro Parque verblijvende Orka’s verwondingen op de huid hadden en hun gebitten in slechte staat verkeerden, heeft de dierenrechtenorganisatie PETA de Spaanse natuurbeschermingspolitie Seprona gevraagd een onderzoek in te stellen naar de omstandigheden waaronder Morgan samen met de vijf andere Orka’s verblijven. De verwondingen van de Orka’s zouden het gevolg zijn van vechtpartijen en de slechte onderkomens. De afgesleten tanden zouden worden veroorzaakt doordat de Orka’s uit verveling hun tanden langs het beton van de bassins schuren. De Orka’s, bekend om hun hoge intelligentie, zouden bovendien ‘apathisch en angstig ‘ gedrag vertonen. Morgan zou bovendien bedreigd worden door andere Orka’s in de groep.

Loro Parque heeft juridische stappen aangekondigd tegen PETA, omdat het zich slachtoffer voelt van diverse campagnes waaronder de documentaire Blackfish, die naar aanleiding van de dood van twee orkatrainers de orkagevangenschap aankaart.

Orka Morgan is, evenals al haar andere in gevangenschap verblijvende soortgenoten, een betreurenswaardige, bijzondere Orka. Morgan zal nauwlettend in de gaten worden blijven gehouden. Haar gezondheid mag dan in eerste instantie wel verbeterd zijn na haar ‘redding’ uit de Waddenzee maar heeft daarna altijd reden tot bezorgdheid gegeven in Loro Parque.

Gelukkig kan er na vandaag, de 34ste keer dat er niet werd uitgevaren vanuit Taiji, weer een Blauwe Cove-Dag in het jachtseizoen 2015 – 2016 worden bijgeschreven, De eerste dag na het bloedbad van gister. Opdat de Cove blauw moge blijven! Think Blue! …… Hermie Saeijs, Hear Hear Reporting, Volksnieuws-uit-Amsterdam-Noir, http://www.soulvability.nl/homepage/

Woensdag

Langzaam maar zeker heeft de jagersvloot van Taiji, na 16 Blauwe Cove dagen, haar klauwen geslagen in een school Risso’s Dolfijnen. Tot vóór vandaag werden er reeds tussen de 140 en 143 Risso’s van het leven beroofd. Het ‘zelf’ afgegeven quotum op Risso’s Dolfijnen in dit seizoen staat op 256 Risso’s Dolfijnen. Drie Risso’s Dolfijnen werden tot zover voor gevangenschap geselecteerd. Zo werd de Cove vandaag onteerd, weer bezoedeld met het bloed van onschuldige dolfijnen.

Om half negen Japanse tijd melden de Cove Guardians en de Cove Monitors dat aan de horizon op zee een vloot van zeven bangerboten samen kwam om de drijfjachtpositie in te nemen. De zwarte rook die zich als een spook boven de jagersvloot vormde, bevestigde bange vermoedens. De school die voor 12:00 Japanse tijd nog steeds niet te identificeren was, probeerde uit alle macht om uit de handen van de jagers te blijven. Theoretisch zou de school dolfijnen die opgejaagd werd nog steeds aan een onfortuinlijk, vroegtijdig einde kunnen ontkomen en dat is in het verleden ook wel eens gebeurd. Dat is de reden dat de vrijwilligers ter plaatse en een intens meelevende internationale achterban tot op het laatst toe blijven hopen op een goede afloop.

De tijd kroop langzaam voort. Tegen 12:46h. Japanse tijd was er na een 4 uur durende drijfjacht nog steeds een groots gevecht van de dolfijnen aan de gang. De Cove was het gruwelijke, natuurlijke decor van dit spektakel. In Nederland was het 04:46h. en buiten, in het donker, floten de vogeltjes in het donker hun eigen verhaal zoals overal ter wereld, op weg naar een nieuwe dag. De tegenstelling kan niet groter zijn.

Dan verlaten, om 12:54h. Japanse tijd, toch echt de skiffs, de kleine wendbare bootjes, de haven van Taiji op weg naar de Cove. Uren geleden al stonden de vrijwilligers klaar om Livestream, het kanaal waarover de beelden van een aanstaande gebeurtenis worden uitgezonden, op te starten. Om 13:05h. Japanse tijd, ging Livestream de lucht in en werd er live verslag gedaan van de op handen zijnde slachtpartij. Twee jagers hadden zich toen inmiddels al in de Cove begeven terwijl het kat en muisspel, dat toen al 5 uur duurde, tussen de jagers en de dolfijnen nog steeds gaande was. Het diep binnendringende geluid van het slaan op stalen pijpen vanaf de bangerboten (tevens de reden waarom de jachtboten ‘banger’boten worden genoemd) om een geluidsmuur op te werpen waarmee de dolfijnen opgedreven worden naar de Cove, was en is bijzonder verontrustend en storend om te horen.

De jagers veranderden in bloeddorstige monsters, te horen aan het gebrul door luidspeakers en te oordelen aan hun gedrag op de skiffs. De Japanse politie heeft geprobeerd de vrijwilligers van Sea Shepherd van hun plek weg te krijgen maar zij bleven standvastig op hun plek, die boven de Cove is gesitueerd. Livestream viel ondertussen weer weg. De netten achter de Risso’s Dolfijnen werden gesloten en zij werden onder de gespannen plastic dekzeilen (tarps) gedreven. Daarmee worden de praktijken rondom het daadwerkelijke vermoorden van de dolfijnen aan het zicht van de camera’s onttrokken. Wat niet weg te moffelen valt is het geluid van de dolfijnen tijdens de slachtpartij. Het slaan van hun staarten, het geblaas, gepers en gezucht van lucht door hun spuitgaten en het hartbrekende gepiep, wat als een soort gehuil van de dolfijnen kan worden omschreven, waren hun laatste tekenen van leven.

Twee vrouwelijke trainers kwamen vooraf eerst kijken of er Risso’s Dolfijnen mooi genoeg waren om te worden geselecteerd voor gevangenschap. Deze groep Risso’s Dolfijnen werd echter in zijn geheel afgekeurd. Dit is de daadwerkelijke drijfveer voor de jachten op dolfijnen. Door een kaartje te kopen voor een dolfijnenshow of andere activiteiten met en rondom dolfijnen, worden deze jacht-, moord- en selectiepraktijken gesponsord. Om 14:30h. was het voortbestaan van deze school Risso’s Dolfijnen tot een vroegtijdig einde gekomen.

Na bestudering van de foto’s en de camerabeelden zal het exacte aantal omgekomen Risso’s Dolfijnen van vandaag worden afgegeven.

En zo wordt vandaag als een Rode Cove-dag weggeschreven, de zeventiende die zal worden bijgeschreven in het Taiji jachtseizoen 2015 – 2016. ……… Hermie Saeijs, Hear Hear Reporting, Volksnieuws-uit-Amsterdam-Noir, http://www.soulvability.nl/homepage/

Dinsdag

Er is een record gebroken, gesneuveld zo te zeggen vandaag. Zestien Blauwe Cove-dagen op rij. De vorige periode van Blauwe Cove-dagen stond op 15 dagen. Ik zou zeggen: Blijf vooral blauw-denken …..
Daarmee is reeds gezegd dat er vandaag wederom werd uitgevaren. Het lange wachten wordt er niet makkelijker op. Niet dat je iets anders kunt doen dan dát tijdens die zoektochten van de Taiji-jagers naar nieuwe slachtoffers, maar je voelt de druk toenemen. Dat is dan gevoel en daarom probeer ik met cijfers de zaken meer feitelijk weer te geven. Ik schreef gister dat de jachtvloot voor de 71ste keer was uitgevaren en daar moet ik nog even een correctie op plegen want het was namelijk de 72ste keer ….

Vandaag wil ik het verhaal van Orka Lolita, ’s werelds eenzaamste Orka’, met u delen. Lolita is de langstlevende Killer Whale die ooit gevangen werd genomen. Zij zwemt nu al 45 jaar rondjes in een tank van 18 bij 24 meter, de oudste en kleinste tank in de Verenigde Staten. Wettelijk gezien is die tank te klein voor de 6 meter lange, 3.200 kilo zware Lolita en is de tank minder diep dan dat zij lang is.

Orka Lolita is de enige overlevende van een groep van zeven jonge Orka’s die op 8 augustus 1970 op bijzonder gewelddadige wijze gevangen werden genomen. De Orka’s werden gescheiden van hun moeders, gevangen genomen en op transport gezet. Ondanks het feit dat het om jonge Orka’s ging, gingen haar mede gevangen soortgenoten allemaal binnen vijf jaar dood. Tijdens die gewelddadige actie in de baai genaamd Penn Cove, verdronken er toen maar liefst 5 andere Orka’s uit die zwaar geterroriseerde familie, namelijk 4 baby’s en de moeder van één van hen. De buiken van die verdronken en omgekomen Orka’s werden open gesneden en opgevuld met stenen en de dode lichamen werden verzwaard met ankerkettingen om zo hun dood geheim te houden.

Orka Lolita werd vervolgens in september 1970 doorverkocht aan het Miami Seaquarium voor $20.000 dollar. Zij werd oorspronkelijk Tokitae genoemd maar kreeg al snel de naam Lolita, vernoemd naar de hoofdpersoon uit Nabokov’s roman. Lolita deelde daar in eerste instantie een zwembad met een mannelijke Orka genaamd Hugo, die in februari 1968 in Carr Inlet, Puget Sound, gevangen was genomen toen hij ongeveer 3 jaar oud was. Lolita en Hugo bleven samen totdat Hugo stierf op 4 maart 1980. Hugo was toen ongeveer 15 jaar oud en in de orka pubertijd aangekomen, toen hij zelfmoord pleegde door zichzelf herhaaldelijk tegen de wanden en ramen van zijn gevangenis te rammen. Sindsdien heeft Lolita niemand meer van haar eigen soort gezien. Ze deelt van tijd tot tijd haar bad met verscheidene dolfijnen en leefde zelfs ooit samen met een zeeleeuw.

Anno 2015 is Orka Lolita een blok aan het been geworden van het Miami Seaquarium, dat samen met SeaWorld begin jaren zeventig profiteerde van de gevangenneming van jonge Orka’s. De vernietigende documentaire over Orka’s in gevangenschap, Blackfish, en de felle protesten van dierenactivisten, hebben SeaWorld en het Miami Seaquarium nu in de beklaagdenbank doen belanden. De enige obstakels in een weldoordacht pensioneringsvoorstel om Orka Lolita terug te brengen naar haar geboortewateren, zijn de ‘eigenaars’ van Orka Lolita en het Miami Seaquarium zelf, die tot nu toe iedere medewerking weigeren. Orka Lolita is een betreurenswaardige, eenzame en heel bijzondere Orka. (Bron: Erwin Vermeulen)

En zo kan er na vandaag, de 73ste keer dat er werd uitgevaren vanuit Taiji, weer een Blauwe Cove-Dag in het jachtseizoen 2015 – 2016 worden bijgeschreven, De zestiende dag op rij. Opdat de Cove blauw moge blijven! Think Blue! …… Hermie Saeijs, Hear Hear Reporting, Volksnieuws-uit-Amsterdam-Noir, http://www.soulvability.nl/homepage/

Maandag

Voor de 71ste keer dit jachtseizoen voer de Taiji-jagersvloot uit. Met een zucht van verlichting kon na terugkomst van de laatste bangerboot uit die gevreesde vloot, de 85ste Blauwe Cove Dag uitgeroepen worden in dit jachtseizoen. De opluchting zit hem er voornamelijk in dat er al 15 dagen niets gevangen is. Daarvan word je aan de ene kant blij maar aan de andere kant maakt het ook een beetje onrustig. Het is bekend dat er nog veel orders open staan in Taiji voor levende en ‘getrainde’ dolfijnen. Ook de zucht naar geld is bijzonder groot. Nu wil ik geen zwartkijker zijn maar de druk is hoog om snel weer in nieuwe aanvoer te worden voorzien. Blijf vooral ‘Blauw’ denken’…..

Gedurende de rest van dit seizoen wil ik tenminste het verhaal vertellen van drie bekende Orka’s die in gevangenschap leefden of nog leven. Ook zij worden in gevangenschap tentoongesteld, uit families gerukt en uit de zee ontvoerd om aangeleerde kunstjes te vertonen in ruil voor eten en hun leven aan betalend publiek. Ik begin met Orka Keiko omdat afgelopen 12 december het 12 jaar is geleden dat deze Orka is overleden. Aan Keiko werd wereldwijd aandacht geschonken en werd deze onfortuinlijke Orka herdacht. Ook de verhalen rond Orka Lolita en Orka Morgan zal ik de komende tijd delen. Maar ik begin met Orka Keiko.

Keiko werd in 1977 in vrijheid geboren. Als jonge ‘jongetjes’ Orka werd Keiko in 1979 gevangengenomen door IJslandse jagers. Hij werd enkele jaren in het Sædyrasafnið-Aquarium in IJsland gehouden tot hij in 1982 werd doorverkocht aan het pretpark Marineland in Ontario, Canada. Daar ontwikkelde hij huidaandoeningen en werd drie jaar later doorverkocht aan het Reino Adventura, een pretpark in Mexico-Stad, alwaar hij helemaal alleen in een bassin verbleef.

Nu zocht de Filmmaatschappij Warner Bros in 1992 een Orka voor een speelfilm, te weten Free Willy. Dé film over een gevangengenomen Orka die uiteindelijk zijn vrijheid terugkrijgt. De film werd een groot succes. Het duurde dan ook niet lang of er ontstond grote verontwaardiging over de omstandigheden waaronder Keiko in Mexico gevangen gehouden werd. In het jaar 1994 werd om die reden de Keiko-Stichting opgericht die als doel had Keiko vrij te krijgen.

De Stichting kreeg in 1995 helemaal grote bekendheid toen de film Free Willy 2 werd uitgebracht. Door giften van Warner Bros (4 miljoen dollar) en een anonieme gever konden er voldoende middelen worden ingezameld om Keiko vrij te kopen. Keiko werd naar een groter aquarium (een verblijf speciaal voor hem gebouwd dat maar liefst 7,3 miljoen dollar heeft gekost) in de Amerikaanse staat Oregon overgebracht. Daar werd hij voorbereid op de terugkeer voor een leven in het wild. Dit proces verliep uiterst moeizaam en de datum van zijn vrijlating werd herhaaldelijk uitgesteld. Op 9 september 1998 werd Keiko dan toch tenslotte overgevlogen naar de Westman-Eilanden bij Ijsland. In de baai Klettsvík op het grootste eiland uit deze eilandengroep kreeg hij een zwemruimte met een open verbinding naar de oceaan.

Keiko vertrok in de zomer van 2002 naar Noorwegen en vestigde zich aldaar in een fjord. Keiko had de neiging om naar alle mensen en boten te zwemmen die hem kwamen opzoeken en bekijken. De lokale overheid verbood vervolgens de kijkers hem nog langer te benaderen of aan te raken. Keiko werd overigens in leven gehouden door de bevroren haring die hem door zijn trainers werd toegeworpen.

Geheel onverwachts overleed Keiko op 12 december 2003 aan vermoedelijk de gevolgen van een longontsteking. Volgens zijn trainers had hij dit opgelopen van zijn menselijke bewonderaars. Orka Keiko Heeft niet alleen het slechtste van de mens getoond maar ook het mooie van de mens in het licht gezet. Orka Keiko was een bijzondere Orka……

Gelukkig kan er na vandaag in Taiji, weer een Blauwe Cove-Dag in het jachtseizoen 2015 – 2016 worden bijgeschreven, De vijftiende dag op rij. Opdat de Cove blauw moge blijven! Think Blue! …… Hermie Saeijs, Hear Hear Reporting, Volksnieuws-uit-Amsterdam-Noir,http://www.soulvability.nl/homepage/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *