Blauwe Cove. Week 2 2016

Dieren rechten activiste Hermie Saeijs o.a. bekend van Radio Argusoog en Frontier Radio, geeft op Soulvability wekelijks haar verslag van de situatie in en rondom de “Blue Cove” Taiji Japan waar jaarlijks duizenden dolfijnen worden opgejaagd en op bloedige wijze afgeslacht. Meerdere organisaties werken hard om deze gruwel te voorkomen. Hiervan worden geïnteresseerden dagelijks op de hoogte gehouden van de laatste ontwikkelingen. Iedere dag wordt de blog van die week geüpdate.. Hieronder kunt u gedurende deze week (week 2) de laatste ontwikkelingen volgen:

Donderdag 14 januari, dag 136
IMG_4946Migrerende dolfijnen zwemmen jaarlijks naar het zuiden en volgen een warme stroom die toevallig vrij dicht langs de kust Taiji stroomt. Het enige wat de jagers hoeven te doen is afwachten totdat er weer een school voorbij zwemt. Zo kunnen deze jagers op makkelijke wijze alle dolfijnen uit de oceaan graaien. Ze hebben niet het recht om de dolfijnen op deze wijze uit te roeien.

Ook vandaag voer de killingvloot weer uit. Bij het het naderen van de Cove was het bangen (slaan) op de palen een voorbode van wéér een slechte dag voor een school dolfijnen. De kustwacht maakte zijn opwachting en voorbereidingen werden getroffen.

Tuimelaars! Een school van 8 Tuimelaars werd behendig, door de opgebouwde jarenlange ervaring aan succesvolle drijfjachten, door de jagers de Cove ingedreven. Er zaten een paar behoorlijk grote exemplaren tussen. Duidelijk getekend door littekens waren op voorhand al enkele Tuimelaars die niet voor gevangenschap in aanmerking kwamen. Mensen kijken en zwemmen niet graag met zwaar gehavende dolfijnen.

Voor de kerstvakantie hadden de harteloze jagers de klauwen geslagen in een grote groep Tuimelaars en tijdens die grote vangst stierven er 30 Tuimelaars alleen al in de netten, door het brute selectie proces.

Na de derde lading afgevoerde Tuimelaars vandaag, verlieten de trainers de Killingcove. Na die laatste trip van de skiffs, die twee levende Tuimelaars aan weerszijden van de boot had vastgebonden in slings, zodat de dolfijnen zich niet los konden spartelen, kon je aanvoelen komen dat de rest afgemaakt zou worden.

In eerste instantie werd er vanuit gegaan dat die vier vervoerde dolfijnen geselecteerd waren voor gevangenschap. Tegen het einde van deze ‘normale’ werkdag van de Taijikillers werd duidelijk dat deze vier getagged waren om teruggegooid te worden in de oceaan. Waarom werden die vier Tuimelaars naar de bangerboten vervoerd om vrijgelaten te worden? Afgezet tegen de door de Japanse overheid zelf uitgeroepen quota, leverden ze gewoon te weinig vlees op.

Helaas na vandaag, de 85ste keer dat er werd uitgevaren vanuit het Japanse Taiji, moet er weer een Rode Cove Dag in het jachtseizoen 2015 – 2016 worden bijgeschreven, de zevenentwintigste dit seizoen, de zevende Rode Cove alweer in dit nieuwe jaar. Het jachtseizoen, dat na vandaag nog 46 lange dagen duurt. Opdat de Cove hemelsblauw moge blijven! Think Blue! …… Hermie Saeijs, Hear Hear Reporting, Dolfijn – Hermie Saeijs, Volksnieuws-uit-Amsterdam-Noir, http://www.soulvability.nl/homepage/

Woensdag, 13 januari, dag 135

IMG_4577Een uitstekend weerbericht voor de jagers in Taiji. Twaalf bangerboten voeren vroeg in de morgen, even voor zeven uur Japanse tijd, uit om dolfijnen op te sporen. Het is kennelijk nooit genoeg. Lange tijd bleven 5 bangerboten op de zelfde plaats in zee ronddobberen, wachtend en speurend naar vers vlees. Nadat de eerste eerste 9 boten weer binnen waren gedruppeld bleef de spanning hoog. Door de grote hoeveelheid aan Rode Cove Dagen achter elkaar (6 om precies te zijn), en dan heb ik het nog maar alleen over dit nieuwe jaar 2016, zakt de moed je soms in de schoenen. Om kwart over twaalf in de vroege middag Japanse tijd (wat een eeuwigheid leek te duren) was de rest van de bangervloot terug in de haven en lag daarmee compleet, aangemeerd in de haven van Taiji. Klaar voor morgen, indien het weer dat toelaat!

Gister werd een een grote familie Striped Dolphins opgejaagd en afgemaakt. De school bestond uit 48 – 50 dolfijnen, waarbij geen van de dolfijnen werd geselecteerd voor gevangenschap. De school werd na een enorme uitputtingsslag snel de Killingcove ingedreven alwaar ze werden verwelkomd door 3 slachters. Er zijn nu beelden naar buiten gekomen die gemaakt zijn door een privépersoon, die poolshoogte kwam nemen over de gang van zaken rondom het Taiji jachtseizoen 2015 – 2016, over hoe onder de tarps de Striped Dolphins zichtbaar werden afgemaakt. De persoon in kwestie was dermate geschokt van dat wat toevalligerwijs door haar werd gefilmd, dat zij het niet voor elkaar kreeg haar camera stil te houden.

Zo legde zij toevallig vast dat een slachter met een witte plastic handschoenen aan, dolfijnen de doodsteek gaf. Meestal is door de rijen gespannen tarps (zilverkleurige dekzeilen) boven The Killingcove vrij weinig te zien over hoe tegenwoordig dolfijnen worden geslacht. Zij maakte die beelden door de focus te leggen tussen een kleine opening tussen twee tarps. Japan is niet blij met alle aandacht die er is over het vangen en doden van dolfijnen in het jaarlijks halfjaar durende dolfijnen jachtseizoen. Het is de Japanse overheid zelf die jaarlijks de quota vastlegt en daarmee haar fiat geeft aan die dierenbeulerij.

Gelukkig kan er na vandaag, de 84ste keer dat er werd uitgevaren vanuit het Japanse Taiji, weer een Blauwe Cove-Dag in het jachtseizoen 2015 – 2016 worden bijgeschreven, dat na vandaag nog maar 47 dagen lang zal duren. Opdat de Cove hemelsblauw moge blijven! Think Blue! …… Hermie Saeijs, Hear Hear Reporting, Dolfijn – Hermie Saeijs, Volksnieuws-uit-Amsterdam-Noir,http://www.soulvability.nl/homepage/

 

Dinsdag 12 januari. Dag 134

IMG_5803Vandaag werd een een grote familie Striped Dolphins opgejaagd en afgemaakt. De school bestond uit 48 – 50 dolfijnen. Geen van de dolfijnen werd geselecteerd voor gevangenschap. Ik kan me er vandaag niet toe zetten een “één op één verslag” te maken. De uitkomst blijft zoals die atijd gaat. Geen overlevers….. Nog 49 dagen te gaan in dit seizoen!

De Gestreepte dolfijn behoort tot de Mammalia (zoogdieren) klasse, orde: Cetacea (walvissen), onderorde: Odontoceti (tandwalvissen), familie: Delphinidae (dolfijnen), geslacht: Stenella, soort: Stenella coeruleoalba (gestreepte dolfijn).

De Striped Dolphin, in het Nederlands gestreepte dolfijn, in het Engels ook: Euphrosyne Dolphin; Whitebelly; Blue-White Dolphin; Meyen’s Dolphin; Gray’s Dolphin en Streaker Porpoise, in het Frans: Dauphin Bleu et Blanc, in het Spaans: Estenella Listada en in het Duits: Blauweißer Delphin of Gestreifter Delphin genaamd is een slanke dolfijn met een lange snuit en een bol voorhoofd. Hij heeft een brede, ingekerfde staart en spits toelopende flippers. Hij heeft een contrastrijke tekening. De rugzijde is donker blauw-grijs, de buik wit en de flanken lichtgrijs. Tussen het wit en het grijze deel loopt een donkere lijn en vanaf de ogen twee of drie donkere strepen richting flippers.

Deze dolfijn leeft vaak in grote groepen en de groepsgrootte varieert van een beperkt aantal dieren tot een paar duizend, maar ligt meestal tussen 100 – 500. Daarbinnen worden drie groepen onderscheiden: kalveren ouder dan ca. 2,5 – 3,5 jaar; niet-voortplantende volwassenen en voortplantende volwassenen. Wanneer ze in heel grote groepen zwemmen, is altijd ongeveer een derde van de groep boven water.

Gestreepte Dolfijnen zijn snelle, actieve zwemmers. Vaak surfen ze op de boeggolf van schepen (vooral in de Atlantische Oceaan), ze draaien rondjes op hun staart en maken salto’s. Gestreepte Dolfijnen kunnen zo maar 7 meter uit het water springen.

Op Gestreepte Dolfijnen wordt actief jacht gemaakt. In de westelijke Pacifische Oceaan worden er jaarlijks duizenden door drijfjachten, bijvoorbeeld door Japan, gevangen. Ook wordt met harpoenen op ze gejaagd in de oostelijke Atlantische Oceaan. Een niet te onderschatten en belangrijke bedreiging is verstrikking in visnetten. Vooral als bijvangst in de tonijnvisserij vallen er veel slachtoffers onder deze soort. Gestreepte

Dolfijnen die levend gevangen worden, worden vaak door vissers gedood omdat ze de dolfijnen als concurrenten zien. Andere bedreigingen zijn: achteruitgang van de leefomgeving en vangst voor gevangenschap, wat nog steeds gebeurt, ondanks dat bekend is dat ze niet succesvol getraind kunnen worden.

En zo is vandaag alwéér een Rode Cove-dag, de zesentwintigste die zal worden bijgeschreven in het Taiji jachtseizoen 2015 – 2016. Opdat de Cove morgen blauw moge blijven! Think Blue! …… Hermie Saeijs, Hear Hear Reporting, Dolfijn – Hermie Saeijs, Volksnieuws-uit-Amsterdam-Noir,http://www.soulvability.nl/homepage/

Maandag 11 januari. dag 133

10Het slechte weerbericht, gevolgd door het uitvaren van de jagersvloot, gevolgd door het twee uur opjagen van een school dolfijnen leken allemaal tekenen voor een slecht-nieuwsbericht. Maar de school die vandaag werd opgejaagd, wist uit handen te blijven van de jagers. Het bestaan van de mens hangt voor een groot deel af van de gezondheid van onze zeeën: ruim 70% van de wereld bestaat uit zee.

Het eten van roofvissen zoals dolfijnen en bijvoorbeeld tonijn is de belangrijkste oorzaak van kwikvergiftiging bij mensen. Plastics, methylkwik en zware metalen zitten in onze vis, daar kunnen we niet meer omheen. De lange termijngevolgen voor zowel mens als dier zijn alsnog onbekend. Waarom menig consument een ontransparante industrie het voordeel van de twijfel blijft geven (dankzij de proteïnen en omega-3 hype) is mij een raadsel. Wist u trouwens dat vissen die Omega-3 niet zelf aanmaken maar deze binnenkrijgen via plankton?

Veel vervuiling wordt opgeslagen in het vet van de dolfijn, die dat nodig heeft voor zijn warmtehuishouding. Grotere vissen eten kleinere vissen op. Hoe groter de vis, hoe groter de opslag van toxische stoffen. Zo is de dolfijn dus vele malen meer giftig dan bijvoorbeeld sardines. Veel van die vervuiling blijft in de dolfijn en neemt in de loop der jaren zelfs steeds meer toe.

Door het verdwijnen van toproofvissen, zoals tonijn, maar ook haaien en zwaardvissen, lopen ecosystemen over de hele wereld het gevaar in elkaar te storten. Tonijn bijvoorbeeld legt vele duizenden kilometers af en oefent daardoor een grote invloed uit op verschillende ecosystemen.

De vangsttechnieken, vooral het gebruik longlines, ringzegens en het gebruik van drijfnetten, zijn berucht om hun bijvangst. De bekendste slachtoffers zijn de zeeschildpadden, waarvan de meeste soorten reeds met uitsterven bedreigd zijn, maar ook honderd duizenden dolfijnen, haaien, zeevogels en te jonge tonijnen verliezen er het leven bij.

90% van alle roofvissen, die bepalend zijn voor de gezondheid van het ecosysteem, is inmiddels uit de wereldzeeën verdwenen. Elk jaar vallen honderdduizenden zeehonden en (bedreigde) walvisachtigen ten prooi aan jagers. Een derde van alle haaiensoorten wordt met uitsterven bedreigd. Ontelbare vogels en vissen verhongeren met hun magen vol plastic dat zij voor voedsel hebben aangezien.

Inmiddels bestaan er ook al geen volledig gezonde koraalriffen meer. Hun status is ernstig bedreigd en dat betekent het einde van alle koraalriffen tegen 2060. Ditzelfde lot wacht de mangrovebossen, de belangrijkste kraamkamers voor honderden vissoorten. Deze bossen worden gerooid om plaats te maken voor vis- en garnalenkwekerijen. Met het instorten van de mariene ecosystemen valt niet alleen een, voor armere bevolkingsgroepen belangrijke, voedselbron weg, maar dreigt ook de bron van al het leven op aarde op te drogen. Hierover is een documentaire gemaakt, Sea the truth, uitgebracht door de Nicolaas G. Pierson Foundation.

Gelukkig kan er na vandaag, de 82ste keer dat er werd uitgevaren vanuit het Japanse Taiji, weer een Blauwe Cove-Dag in het jachtseizoen 2015 – 2016 worden bijgeschreven. Opdat de Cove blauw moge blijven! Think Blue! …… Hermie Saeijs, Hear Hear Reporting, Dolfijn – Hermie Saeijs, Volksnieuws-uit-Amsterdam-Noir, http://www.soulvability.nl/homepage/

 

Zondag 10 januari. dag 132

rood9Kalme zee en rustig weer. De ideale weersomstandigheden voor de Taiji-jagers om vrij snel een school dolfijnen op te sporen. Via Livestream kwamen al vrij snel de beelden van een jagende killervloot door. Het waren drie bangerboten die in eerste instantie, om half acht Japanse tijd, de jacht openden. Het was een enorme school, die te groot bleek om als één geheel op te jagen en daarom werd de school in tweeën gedeeld. Zowel de motoren als de bangerpalen genereerden een muur van geluid om de in paniek verkerende dolfijnen op te jagen. Een uitputtingsslag, live mee te volgen….

De kustwacht was er als de kippen bij om hun posities in te nemen in de baai. Dan de onvermijdelijke vragen: hoe groot is de school en hoeveel zijn het er? De skiffs konden een helpende hand bieden toen de school voorbij de vuurtoren was gevlucht. Het geluid van vogels en het hameren op de bangerpalen gaven een luguber tintje aan weer een zich openbarend drama.

Mensen in boten op zee en dolfijnen spartelend in het water, hun thuis. Een kat en muisspel. De paniek van de dolfijnen is bijna voelbaar. Wat een afgrijselijk schouwspel. Het went nooit! De jagers moeten er tijdens de drijfjacht voor zorgen dat de dolfijnen zich niet op de rotsen te pletter zwemmen en zorgen dat ze de Cove in vluchten om niet in de haven terecht komen.

Wat erg …., wat erg dat het enige dat je kunt doen is het beschrijven van dit onrecht. Een hechte zeer sociale groep dolfijnen die hun laatste momenten in angst met elkaar moet doorbrengen. De school raakte steeds vermoeider. Stampende motoren zwarte rook een hels kabaal, een wirwar aan draaiende zuchtende bangerboten….

De eerste rij netten worden achter de vluchtende dolfijnen door de skiffs gesloten. Er is geen mogelijkheid meer voor de school om aan aan de moordlustige jagers te ontkomen. Dolfijnen die zich vast zwemmen in die eerste rij netten. En dan is het duidelijk om wat voor soort het gaat. Weer een school Risso’s Dolfijnen. De tweede rij netten worden achter de Risso’s Dolfijnen gesloten. De Killing Cove is nabij. De lokale politie zit op de hielen van de vrijwilligers, de vrijwilligers die geen stap verkeerd kunnen zetten. Zij zijn de motor om de gruwelpraktijken van Taiji naar buiten te brengen en levend te houden. Tussen de zware begroeiing door proberen ze zo goed en zo kwaad als het gaat live beelden te verzorgen.

Dan is het wachten geblazen tot er trainers verschijnen om te kijken of er iets van hun gading tussen zit. Risso’s Dolfijnen zitten vaak onder de littekens en zijn dus voor een betalend publiek niet zo aantrekkelijk om aan te gapen. Veel worden er dan ook nooit geselecteerd. De Risso’s worden dichter naar de Killing Cove gedirigeerd door de skiffs, 4 om precies te zijn.

De derde rij netten werd opgetrokken. De trainers kwamen niet opdagen en de school werd regelrecht de Killing Cove in gedreven. Hun lot is getekend! Gebrul en gelach van de moordende jagers vermengd met tsjilpende vogels dwarrelen naar boven, je kan er gewoon met je hoofd niet bij. Dan loeit de sirene in de haven …. Vers dolfijnenvlees! Maar dan wordt de derde rij netten weggehaald, verwarring …

Het werd stil. In afwachting van het onvermijdelijke.

De tweede rij netten werd verwijderd.

Stilte …… oorverdovend! Dit is weer een grimmige dag in Taiji.

De derde rij netten werden verwijderd.

De ogen en oren zijn gericht op wat er zich verder afspeelt onder de tarps (dekzeilen). De eerste skiff verlaat dan de Killing Cove, aan de zijkant van de boot hangen dode dolfijnen die aan hun staarten zijn vastgebonden, verstopt onder een dekzeil. De volgende skiff arriveert en verlaat de Killing Cove, volgeladen met dode dolfijnen. De volgende skiff arriveert terwijl de derde volgeladen skiff zich een weg zoekt naar de haven.

En zo is vandaag alwéér een Rode Cove-dag, de vijfentwintigste die zal worden bijgeschreven in het Taiji jachtseizoen 2015 – 2016. Opdat de Cove morgen blauw moge blijven! Think Blue! ……Hermie Saeijs, Hear Hear Reporting, Volksnieuws-uit-Amsterdam-Noir,http://www.soulvability.nl/homepage/

Zaterdag 9 januari. Dag 131

hart1Na vier succesvolle jachtdagen van de Taiji-jagers, bood de jagersvloot vandaag de aanblik van een stilleven in de haven. Er werd niet uitgevaren. Ik neem aan dat men een vrije dag heeft ingevoerd. Reeds twee maal eerder werd er in dit jachtseizoen, voor de kerstvakantiebreak, op zaterdag niet uitgevaren namelijk op zaterdag 12 en zaterdag 19 december 2015. Deze ontwikkeling vond in het vorige jachtseizoen ook halverwege de rit plaats. Nu kijk ik naar een knipperend kaarsvlammetje en vraag me af hoe lang dit nog zo door gaat. Nog maar tweeënvijftig dagen …… Ik krijg die lachende jagers maar niet uit mijn gedachten en daar wil ik vandaag ‘iets’ dieper op ingaan.

Lachen is een onderdeel van het menselijk gedrag dat wordt gecontroleerd door gebieden in het limbisch systeem van de hersenen. Hierbij zijn aparte gebieden actief bij de verwerking van prikkels die lachen veroorzaken (zoals een grap of humoristische scene), en het lachen als lichamelijk reactie op die prikkels. Zo blijken humoristische prikkels onder meer gebieden in de ventromediale prefrontale cortex te activeren, dezelfde gebieden die ook gevoelig zijn voor beloning.

Lachen heeft een duidelijke functie in het groepsgedrag van mensen. Door met elkaar te lachen laten mensen zien dat ze geen kwade bedoelingen hebben, dat elkaars aanwezigheid geaccepteerd wordt en dat men elkaar sympathiek vindt. Lachen werkt ook behoorlijk aanstekelijk, als één iemand begint met lachen, gaan vaak andere mensen mee lachen.

Lachen is gezond en kan een therapeutisch effect hebben. Lachen wordt ook als therapie gebruikt bij patiënten met ernstige lichamelijke klachten. In ziekenhuizen worden soms cliniclowns ingezet om patiënten op te beuren. De hersenen maken namelijk de stofjes endorfine en dopamine aan tijdens het lachen. Door deze pijnstillende stof voelt iemand zich lekkerder. Lachen werkt daarnaast stressverlagend en stimuleert het immuunsysteem van het lichaam.

Sociaal lachen blijkt ook de drempel voor pijn te verhogen. Ongecontroleerd lachen kan een teken zijn van bepaalde gedragsstoornissen zoals ADHD, hysterie of disfuncties van de hersenen. Er zijn zelfs een paar gevallen bekend van mensen die zich doodgelachen hebben. Lachen komt al bij zeer jonge kinderen voor en er bestaan zelfs scans van glimlachende foetussen.

Maar hoe zit dat nou als je moet lachen om dierenmishandeling?

Klinisch psycholoog Ton van Heugten stelt: ,,Er zijn mensen die nou eenmaal een slecht karakter hebben en het gewoon leuk vinden om dieren te mishandelen. Iemand die op die manier agressie toont, hoeft niet per definitie een persoonlijkheidsstoornis te hebben. Dat is een misverstand.” De daders van dierenmishandeling variëren van mensen met een ,,rotkarakter” tot mensen met een antisociale persoonlijkheid of psychose, stelt Van Heugten. ,,Antisociale mensen vinden het leuk mensen te zien lijden of pijn te doen. Letterlijk en figuurlijk”, zegt Van Heugten. ,,Het geeft ze een goed gevoel. Daarnaast kunnen mensen met een psychose ertoe in staat zijn. Maar dat is een kleine groep. Stemmen dragen hen op het te doen, of ze denken ermee de wereld te redden.” (Bron: Metro 8 oktober 2015)

Wetenschapper Jonathan Gottschall verhaalt het volgende: De meeste mensen kijken gretig naar gewelddadig amusement, terwijl we onszelf blijven wijsmaken dat we persoonlijk de pest hebben aan geweld, dat we er misselijk van worden. Maar we houden onszelf voor de gek. De waarheid is dat we inderdaad misselijk worden van sommige vormen van geweld, maar dat we van andere genieten. Ook mensen die liever blind zouden worden dan naar een kooigevecht te moeten kijken, zijn dol op football, een brute sport, lezen graag een bloederige thriller en lachen om het gooi- en smijtwerk van de Three Stooges. Al een eeuw lang zeggen optimistische sociaal wetenschappers dat de aantrekkingskracht die gewelddadige gebeurtenissen op ons hebben goed is. Als we op die manier onze honger naar agressie bevredigden, zou dat leiden tot minder gewelddadig gedrag bij onszelf. Maar niets wijst erop dat dat waar is. Mijn mening is een stuk pessimistischer: gewelddadig vermaak trekt ons aan om de simpele reden dat we het lekker vinden. We zijn lang niet zo fatsoenlijk of beschaafd als we denken.

Onze voorouders hebben, altijd en overal, plezier geschept in vermaak waarbij het draaide om lijden en bloedvergieten. Het bekendste voorbeeld zijn de gladiatorgevechten van het oude Rome. Het meeste bloed vloeide niet bij de gladiatoren, maar bij het afslachten van honderdduizenden dieren, misdadigers en krijgsgevangenen. Probeer het je voor te stellen: de geur van vers vlees en feces en bloed, bakkend in de zon; de geluiden: gekerm en gegrauw en zwaarden die door bot heen gaan; de toeschouwers die lachen en joelen en tussendoor een hapje eten.
De Romeinse spelen zijn berucht, maar van de duistere Middeleeuwen tot een paar eeuwen geleden waren ook Europeanen zeer gesteld op creatieve slachtpartijen. Alleen waren ze armer dan de Romeinen en dus moest het kleinschaliger. Niettemin bedachten ze tal van manieren om dieren te martelen, meestal voor een flinke menigte, die joelde en lachte, terwijl de dieren komisch krijsend de geest gaven….. (Bron: Jonathan Gottschall, onderzoeker aan de faculteit Engels van Washington & Jefferson College. Zijn werk verscheen in The New York Times, Scientific American, Nature, en The New Yorker.)

Tja, zo kan ik nog wel even doorgaan …..

Ik deel, nu inmiddels alweer 131 dagen dit jachtseizoen, zoveel mogelijk informatie via diverse kanalen. Vanaf afgelopen woensdagavond kan ik via het medium dat Facebook heet, die informatie niet meer delen in groepen. Ik zou ook vandaag weer mensen willen oproepen om deel te nemen om de naar buiten gebrachte informatie zoveel mogelijk te delen, ook in groepen. U zou de informatie van Sea Shepherd, Ric O’Barry’s Dolphin Project of zelfs mijn ‘schrijfseltjes’ kunnen delen. Laat ons samen een vuist maken voor rechtvaardigheid!

Gelukkig kan er na vandaag, de 51ste keer dat er niet werd uitgevaren vanuit het Japanse Taiji, weer een Blauwe Cove-Dag in het jachtseizoen 2015 – 2016 worden bijgeschreven, de eerste slachtloze dag na vier achtereenvolgende slachtdagen op rij. Opdat de Cove blauw moge blijven! Think Blue! …… Hermie Saeijs, Hear Hear Reporting, Volksnieuws-uit-Amsterdam-Noir, http://www.soulvability.nl/homepage/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *